ego trapper

Een rondje fietsen betekent eens goed om je heen kijken. Tijdens dat rondje met de C-groep bestaat hier gelukkig de mogelijkheid voor. De ogen goed de kost geven: dat is pas fietsen !!!

Gisteren ook zo’n dag. Heerlijk mee hobbelen in de groep en in gedachten dat verhaal over deze mooie route klaar hebben maar…..van het een komt thuis ineens zomaar het ander….!!!

Een kwestie van een erg wit voetje halen..??  Nee !! Het is meer:  “wie de schoen past, trekke hem aan…”.

Fietsers zijn toch egootjes. De een draagt zijn fiets als ineens een plas water op de weg ligt de ander blijft maar vegen over die fiets want alles moet blinken en weer een ander kan met het scheerapparaat maar niet van die benen afblijven. Alles moet op en top en op zijn best gesoigneerd zijn. P1070682.JPG

Dat er sommigen als een ballerina op de fiets zitten ontdekte ik gisteren. Wauw….wat een schoentjes !! Na drie keer kijken bleken het toch écht fietsschoenen te zijn. Als pantoffeltjes of…beter gezegd als “balletschoentjes” zitten ze om de voeten van de berijder. Ik besluit de stoute schoenen aan te trekken en knoop dat gesprek met deze “ballerina” aan. Meteen hoor ik iemand praten die behoorlijk naast zijn schoenen aan het lopen is…. Hij spreekt over “het mooiste wat hem ooit overkomen is”, “witte schoenpoets” , “elke keer poetsen” en bij een buitje onderweg “op de sokken verder”.

Goh, wat staat hij goed in zijn schoenen. Hij zegt namelijk dat hij “met kousen en schoenen in de hemel komt” en  dat hij tot wel 5 km/uur harder aan het fietsen is…!! En als ik het heb over “misschien met lood in de schoenen naar de fietsclub komen vanwege deze slippertjes” dan krijg ik meteen terug: “wat lood…!!!, ze wegen niets !!!!”.

Eén ding mag duidelijk zijn: ook al misstaan de grijze sokken een beetje, menigeen zou graag in zijn schoenen willen staan…!!!

Advertenties
Geplaatst in twc Posterholt | Een reactie plaatsen

Hoogmis.

Het eerste weekend van april is traditiegetrouw het weekend van de “hoogmis”. Soms valt de hoogmis samen met Pasen maar het een kan heel goed zonder het ander. Voor de “hoogmis” van dit weekend moeten we naar onze katholieke zuiderburen afreizen, het land waar fietsen religie is.

De “hoogmis” is één van de vijf wielermonumenten, de Ronde van Vlaanderen en uit

ronde van Vlaanderen 1-4-2006 023

aandenken aan Ronde van Vlaanderen 2006

ervaring kan ik zeggen: “dit is de aller- allermooiste koers van het jaar…!!”. Niet voor niets zeggen de woorden: “de Ronde” of “Vlaandrens mooiste” al genoeg en weet nagenoeg iedereen dat het om die speciale, vanaf 1913 georganiseerde tocht door het mooie Vlaandrenland gaat, de Ronde van Vlaanderen !

België loopt uit voor deze tocht. Maar liefst een miljoen toeschouwers aan de kant en de dorpen van de ronde (maar liefst 7 dit jaar) zullen allemaal uitpakken: het is groot feest in België !! Oud-fietsers uit deze plaatsen – allemaal helden ! – worden geëerd en in al deze plaatsen is het 2 dagen groot feest.

ronde van Vlaanderen 1-4-2006 006

2006: regen, koud, smerig !!

Plaatsen die één heel jaar dorp van de ronde zijn met als climax dat eerste weekend van april. Aan plaats geen gebrek: het grootste marktplein van België (Sint Niklaas) is feestplein, In Berlare zullen de nodige pintjes mét croque Vélo genuttigd worden en de feestzone aan de Kruiskoutermolen zal twee dagen druk bezet zijn.

De tocht kent monumenten zoals “de Muur” en zijn mooie uitloper – de kapelmuur – in Geraadsbergen om hierna af te dalen en meteen weer via de kasseien van de Bosberg vol in de beugels te moeten. Kassei”bergen” die in het niet staan bij ontzettend zware kasseipuisten als Koppeberg, Patersberg en Oude

ronde van vlaanderen 2008 010

“fietsen” in Vlaanderen: soms “te paot…!!”

Kwaremont waarbij ik spijtig moet zeggen dat ik twee van de drie nog nooit heb kunnen opfietsen…  Als men op het vlakke de nodige kasseistroken zoals Paddestraat, Stationsweg en de kasseien bij Mater te verwerken krijgt kan ik u garanderen dat de melk in de bidon behoorlijk geklopt is om niet te spreken over de gemoedstoestand van degene die op dat fietsje zit.

 

Met mooie herinneringen aan mijn deelnames van 2006 en 2008 (het was koud en nat en dus pas écht “flandrien”weer)  weet ik de komende dagen mijn plaats: voor de buis !!

Geplaatst in Persoonlijk, Sport | Een reactie plaatsen

Wat een lint…!!!

De laatste zaterdag van de maand maart is nooit een garantie voor goed weer maar deze dag mag toch echt in de boeken als een voltreffer. Aan de start héél veel fietsers en  in de B- en C-groep zijn de dames vandaag ook vertegenwoordigd: een goede zaak waarbij gesteld kan worden dat “een beetje meer” echt geen kwaad kan !

Over meer gesproken, de opkomst mag er zijn en nóg meer betekent misschien wel een

P1070591.JPG

in de verte zien we de B-groep kleiner worden

opdeling van de een of andere groep. Het zou zomaar kunnen !! Mooi om te zien vandaag, de C groep vertrekt als eerste met in hun kielzog de C-plus groep en hier weer achter – maar niet lang want ze komen gauw genoeg voorbij – de 15 man(en dan ik Marjo er even bij)  tellende B-groep.

B, C- en C+ groep in één beeld gevangen, méér dan 40 personen, het is mooi om te zien. De B-groep gaat naar Waterval en de C+ gaat met 8 man “op het Duits” fietsen.

De C groep heeft vandaag een rondje “spaorhutje” op het programma staan. Voor degenen die niet weten waar dit is die kunnen het een beetje uittellen: een rondje van 65 km met start in Posterholt en richting het zuiden en…verdere uitleg is uiteraard zijn ! Via Maria Hoop en Susteren gaat het door het mooie bosgebied naar het spoor om uit teP1070599.JPG komen bij: inderdaad het spaorthutje in Nuujstjadt. Even wordt getwijfeld of er gestopt of doorgefietst moet worden maar het gezonde verstand wint ook dit keer. Met 22 man onaangekondigd binnenvallen betekent al gauw meer dan een half uur extra “aanne vot” en dus gaat het Baakhoven, Gebrook, Ophoven terug. Het kopwerk wordt aan de sterken overgelaten, een taak die perfect op het lijf van Frans, Jan, Lau en Jos geschreven is. Of er nog meer aan kop komen..?? Ik weet het niet, ik zit lekker achterin de groep met Huub te klassjenere over gezondheid, auto’s, werkzaamheden etc. etc.

Net voorbij Echt en vlak voor Berkelaar moet iedereen plots van de fiets. Geen sanitaire

P1070611

met 22 op pad en 1 aan het werk!!

stop maar lek. Het is Lau die “te paot” staat. Eigenlijk niet meer dan normaal dat Lau het haasje is. Veel te veel gewicht op en om de fiets ! Iedereen in korte mouwtjes en korte broek, voor Lau lijkt deze tocht wel of de Maas met ijs gaat en hij op Noordkaap-onderneming is: een dikke muts, lange broek, jas en…zelfs winterhandschoenen maken dat hij zeker 3 kg extra mee moet torsen en ….dat is toch echt teveel voor die zomerbandjes !!  Dat het opleggen van een nieuw bandje ook een helse onderneming is blijkt als alle hulpmiddelen niet baten. Als iedereen zich ermee gaat bemoeien is het uiteindelijk Paul die zijn handen laat spreken en het bandje er even optrekt.

Met dank aan Paul gaat het hierna weer op pad. De kniesoor betrapt de garmin van Jan nog op dat foutje in Montfort maar verder alleen maar positieve geluiden over deze mooie dag en die bijzonder mooie route.

Geplaatst in twc Posterholt | Een reactie plaatsen

C-plus rondje: top !

Woensdagmiddag 27 maart. Het is frisjes en het lentegevoel is ver weg. Maar, het is droog en dus weten weer heel veel fietsers de weg naar De Wieë te vinden. Op woensdag met twc Posterholt fietsen ? Keuzes te over ! ’s Avonds met de snelle A-groep, om half twee met de ook wel snelle B-groep of om een uur met de langzamere C-groep of….de nog iets langzamere C-plus groep.

Voor mij is er vandaag geen keuze: het wordt de C-plus groep. Waar het naartoe gaat en

P1070559

allemaal op de foto !

hoeveel km er op het programma staan ? Ik weet het niet. Samen met zes anderen (Rinze, Wim, Piet, Jan, Sjra en Joop) gaat het richting Holst en Paarlo. Voor de beginnende senior, de cardio-fietser, de niet topfitte fietser en genietende fietsers is dit een perfect groepje. Lekker klasjenere, een mooie route en als bij iemand de telefoon gaat die diep in de achterzak zit: de hele groep bekijkt het telefoongesprek van Jan en wacht, wacht en wacht ! Dat hij niet zegt wie belde en waar het gesprek over ging is eigenlijk het enige dat onder de tafel cq fiets bleef, voor de rest gaat het tijdens zo’n tochtje over ALLES ! Zelfs over die goede oude tijd dat er erg hard gefietst werd en wedstrijden gereden en gewonnen werden.

Via Asenray, Boekoel en Swalmen gaat het verder noordwaarts naar Beesel. De route gaat hier volgens Wim toch echt naar Kessel. Sommigen maakt het niet uit om over VenloP1070570.JPG te gaan (daar is immers een brug over de Maas) maar volgens het “roadbook” moeten we toch echt in Kessel de Maas over. Dat sommigen zonder beurs op stap gaan geeft meteen de vraag: “who pays the Ferryman..??”. Degene wiens naam “de gelauwerde” betekent verdient hier de krans: hij trekt voor iedereen de beurs. Mooi, fijn, top want anders had

P1070575

volle kliminspanning

menigeen zich afgevraagd of en hoe laat thuiskomst vandaag een feit zou zijn. Op de Maas heerst drukke scheepvaart en niet alleen het lied van Yannis Markopoulos (who pays the ferryman) maar ook het lied van Drs. P. (heen en weer) komt hier in me op.

Dat Piet niks met liedjes heeft blijkt als hij in volle spurt van het veer fietst en van Kessel tot Neer gedecideerd de kop neemt. Vervolgens gaat het via Buggenum en Horn via de langste omweg (over de sluizen van Osen en Linne) terug naar Postert. Een rondje waar iedereen met iedereen gepraat heeft en de gezelligheid de boventoon voerde. Ik weet het zeker: dit is voor herhaling vatbaar.

Geplaatst in twc Posterholt | Een reactie plaatsen

seizoenstart twc Posterholt 2019

Als op 23 maart de officiële seizoenstart van het seizoen 2019 in de boeken kan worden bijgeschreven moet gezegd en geschreven worden dat dit uiteraard voor de meesten niet de eerste kilometers van dit fietsseizoen zijn. Er is volop getraind en als men de strava ritten van sommigen bekijkt dan is dit iets om bang van te worden..!! We schrijven maart en gemiddeldes van rond de 30 km/uur komen bij de B-groep al op de teller…. (voor sommigen reden om eieren voor hun geld te kiezen en het gezonde verstand te laten

P1070494

jong geleerd is oud gedaan !! Piet (l) en Pierre (r) : ruim 155 jaar fietsplezier

zegevieren én…gewoon een niveau lager heerlijk mee te fietsen). En voor degenen die zich helemaal niet gek laten maken dit jaar en toch gezond bezig willen zijn, het kan nog een niveau lager, het kan met een e-bike. Man of vrouw, jong of oud, bij twc Posterholt is iedereen welkom !

Een seizoenstart is altijd bijzonder. Wéér een nieuw fietsjaar. Een fietsjaar dat bij twc altijd een bijzondere happening is want….. na afloop van de tocht wordt er koffie gedronken. Koffie+ welteverstaan want voor iedereen staan er ook twee opgemaakte stukken vlaai klaar; vlaai met slagroom, vlaai met schuim of vlaai met volop fruit.

In drie groepen wordt gestart. De C-plus groep (een groep die ook dit keer niet op de vingers van één hand te tellen is) start een half uurtje vroeger want ook deze groep wil volop sportieve kilometers maken voordat in de kantine van de Wieë aangeschoven en al dat zojuist aangehaalde naar binnen geschoven gaat worden.

P1070481.JPG

A-en B-groep aan de start

De B-groep gaat met ruim 15 personen, een mix van A- en B-rijders.  Er wordt een mooie route van Ger over het Duits gefietst. Het gaat over mooie binnenwegen waar de fietser volop koning is en geen last heeft van gemotoriseerd verkeer. Er wordt behoorlijk doorgefietst met als kers op de taart de 5 km “afdaling” Meinweg. Hier wordt de gaskraan behoorlijk open gedraaid, het is koers

P1070508.JPG

Een heel peloton C-rijders

met een spervuur aan demarrages. Bij aankomst in de Wieë staat een gemiddelde van 30 op de teller en …wordt wederom aangevallen: ditmaal stort iedereen zich op de koffie en vlaai !!!

De C-groep bestaat uit 23 personen. Wat een mooie en grote groep ! Een gevarieerd gezelschap van vijftiger tot tachtiger dat een rondje maakt door het Roerdal. Dat het

P1070524.JPG

oei….daar ligt er een…!!!

oppassen geblazen is en een ongeluk in een heel klein hoekje kan zitten blijkt als  “youngster” Twan in Montfort het achterwiel van zijn voorganger aantikt en….een behoorlijke schuiver maakt. Gelukkig geen schade aan de weg en blijft de persoonlijke schade beperkt tot wat schaafwonden, een kapotte broek, wat lakschade en een deuk in het imago (“zoiets is me nog nooit overkomen !!”, aldus Twan)  en kan iedereen (Twan dus ook !) de weg vervolgen naar de sporthal om gezellig na te praten over deze mooie rit.

 

De start zit erop ! Ik wens iedereen een sportief, gezellig en gezond fietsseizoen toe !!

Geplaatst in twc Posterholt | Een reactie plaatsen

het verhaal achter ……… dat speldje !

Het is niet voor het eerst dat ik schrijf over het verzamelen van speldjes. En…eerdere schrijfseltjes hebben me geen windeieren gebracht. Vanuit vele zijden kreeg ik nieuweP1070469.JPG speldjes: ook speciale speldjes. Hiervoor nog steeds hartelijk dank ! Het is nu zelfs zover gekomen dat ik naast de “normale” speldjes een speciale verzameling “fietsspeldjes” heb geordend. Heb ik bij de postzegels ook een aparte themaverzameling over de fiets en voel ik me een beetje “fietselatelist” , door het verzamelen van fietsspeldjes behoor ik ineens tot de “bikepincollectors”.

Uit alle hoeken van het land en…van ver daarbuiten ontvang ik speldjes. Laatst ontving ik toch wel speciale speldjes. De eigenaar van de speldjes was niet zomaar een verzamelaar maar zoals ze dat bij onze zuiderburen zo mooi kunnen zeggen: hij was een  fietsliefhebber “avant la lettre…!!”.

slider image

Albert van Hecke

En niet zomaar een liefhebber. Een “Flandrien” die bij de koers hoorde zoals stoverij en koterij bij Vlaanderen hoort. Daar waar paardenworst gegeten werd en een pintje drinken de normaalste zaak van de wereld is. De speldjes behoren toe aan een oud profrenner die nog met Briek Schotte, Marcel Kint en Rik van Steenbergen gefietst heeft en dan heb ik het nog niet over Faust Coppi, Ferdi Kübler of Gino Bartali. Wielerspeldjes die toebehoorden aan Albert van Hecke(1920-2012), beroepsrenner van 1945-1947 en 1952, een tijd dat de wielrenner zijn reservetubes nog om de schouders droeg in een tijdperk dat fietsen pas echt “zwoer” was en het over kassei- en macadamwegen pas echt stoempen was. Het was de na-oorlogse tijd dat alles in opbouw was en zeker de fietsers letterlijk de slaven van de weg waren en er bijna geen droog brood te verdienen was met fietsen. Hij fietste een palmares met o.a. podiumplekken in Brussel-Luik, GP Maurice Depauw, Saint Ghislain, Beersel en Wansin.

Dat het wielerbloed bleef stromen waar het niet gaan kon bleek dat Albert na zijn actieve carriere een fietsenzaak in het wielergekke Overijsse (in Jesus Eik) startte. Samen metP1070472 zoon Guido en hulp van “de ganse familie” was Albert maar liefst 62 jaar het visitekaartje van de zaak.  Fietsmerken als “De Groote Leeuw”, “Minerva” en “Saphir” en “Oxford” gingen over de toonbank. En achter die toonbank: de speldjes van fietsenmerken en speldjes over de geschiedenis van de fiets, die een prominente plaats in de zaak kregen want…alles draaide immers om de fiets. En uiteraard tijdens Jesus Eijk kermis die “kermiskoers” waarbij maar aan één ding gedacht wordt: een opvolger van Albert van Hecke. (citaat uit het plaatselijke blad: ” Het is jaren geleden dat we nog een echte “coureur”uit Jezus-Eik hadden en misschien is dit de gelegenheid om nieuw plaatselijk talent op te sporen. Daarom een ludieke kermiskoers rondom het bosuilpleintje voor de recreatieve fietsers. Wie weet vinden we hier de opvolger van Albert van Hecke.  Een ‘koers’ van 10 ronden of 20 km met als voornaamste beklimming een verkeersdrempel en zonder geldprijs. Een kermiscoureur moet met weinig tevreden zijn. De glorie en aanmoediging, een enthousiast publiek en ….een kus moet volstaan om de aanmoediging aan te gaan…!!”) 

Speldjes van deze markante fietspersoonlijkheid en flandrien mag ik nu aan mijn verzameling toevoegen. Speldjes met een bijzonder verhaal. Ja, ik ben er fier op !!

Geplaatst in Persoonlijk | Een reactie plaatsen

Roofbouw

Deze zondag zit ik noodgedwongen “vast” in de Allgau. Dat het een bijzondere dag is in dit gedeelte van Duitsland waar traditie met een hoofdletter geschreven wordt: ik krijg hem in de schoot geworpen. Al dagen schijnt men hier – en elk ander dorp in de omgeving – in de weer te zijn om een grote brandstapel te maken. Het doet me denken aan mijn eigen jeugd waarbij elk buurtschap zijn eigen martinus brandstapel maakte. Kerstbomen, stro, hout (bomen genoeg hier) zorgen ervoor dat er zeker flink gefakkeld en gefunkeld zal worden. Een feest met Funkenküchle, optocht en…uiteraard gezelligheid. De vlammen zullen tegen de hemel slaan als teken van afscheid van de winter, laat de lente nu maar komen….!

Een groot kruis door de Allgau vakantie voorjaar 2019

De lente, tijd om te planten en te poten en tijd voor nieuw leven en…nieuwe inzichten..? Natuurlijk heb ik het land al bemest: de uien en de aardappelen liggen klaar en zullen binnenkort de grond in gaan. Wellicht in de goede week want, zo werd me vroeger gezegd, dat is de “pootweek”. En als ik dan aan de slag ga moet ik ook nog eens rekening houden met een pootschema. Zelfs een kleine boer dient namelijk geen roofbouw (een volk als de Maya’s ging er ooit aan te gronde) op zijn grond te plegen.

Als jeugdtrainer heb ik de term roofbouw vroeger geregeld uitgesproken. Jeugd te snel voor de leeuwen gooien zodat ze in korte tijd “opgebrand” zijn en de zin van het spelletje snel verliezen.

Dat ik hier noodgedwongen in de Allgau vastzit heeft wellicht ook met roofbouw te maken. Eenenzestig-plus en een palmares waar menig fietser van zal smikkelen en smullen: de mont ventoux op één dag 3 keer opgefietst, 2 keer de marmotte, de dolomietenmarathon, Luik-Bastenaken-Luik, Horn-Santiago of Horn-Noordkaap etc. etc.

Verkouden zijn…? Alleen als ik thuis ben en niet hoef te fietsen..! Ziek voelen…? Ja, maar…. niet laten merken want dan mis ik fietskilometers. Dat ik sinds enige tijd me “de slak” van het fietsgroepje beschouw…? Ik heb moeite om aan te haken en mijn fietsen is meer harken. Bij thuiskomst…. ? Ik ben dat vogeltje voor de poes…!Zal het met roofbouw te maken hebben. Drie weken geleden die verkoudheid en ik meldde me af voor de groepsrit. Dat ik snipverkouden tóch alleen op pad ging ? Jeugdig enthousiasme…?

In elk geval …. mijn (en die van Bea!!)Allgau vakantie dit jaar was geen vakantie…! Doodziek te bed, zelfs boe of ba zeggen lukt niet,spierpijn, koorts, hoest etc. Ik wist niet dat men van een griep zo ziek kan zijn….! Naar huis toe ? Bea is duidelijk: kommt nicht im Frage…! Internationale vrouwendag 2019? Voor Bea was het hard werken…! Of ik volgend jaar wéér die griepspuit ga halen (ze heeft dit keer niets gebaat) weet ik nog niet, wel is zeker dat één reden van deze griep is dat ik behoorlijk roofbouw heb gepleegd.

Of ik – eigenlijk ben ik oud genoeg! – er iets van geleerd heb? Hierover later wellicht ooit meer…! Voor nu….dankjewel Bea…!

Geplaatst in Uncategorized | 2 reacties