expeditie Noordkaap. Thuiskomst…!!

40 dagen weg !!  wat is het dan heerlijk om thuis te komen.  Een thuiskomst die al begon op het vliegveld waar Bea en Jip ons op een mooie manier in de bloemen hebben gezet.P1060403.JPG P1060400En…een thuiskomst die speciaal was vanwege de mooie versiering aan het huis én …. de chocoladebeker, de bloemen en de verrassende en vele kaartjes van menig volger. Wat leuk en wat P1060402doet dat goed !!! P1060398

Ja, “oost west, thuis best” is zeker weer van toepassing en wat ben ik er aan toe om weer thuis te zijn. De benen zijn nog steeds goed, ik zou zo weer op de fiets kunnen stappen maar…. oh zo moe en helemaal geen zin om een fiets te willen zien……

Het boek van de expeditie, het “jongensboek” gaat nu dicht, het zit erop !!! en op af te sluiten nog één keer “oh ja”.P1060370……. ik zou het bijna vergeten te vertellen……  staan we op het vliegveld van Brussel en nadat we de tassen etc. etc. van de band hebben gehaald is het wachten op de fietsen. Het is wachten, wachten en wachten totdat we maar eens gaan vragen naar onze fietsen.

Tja…géén fietsen dus…. !!!  Wellicht dat ze niet genoeg hadden aan dat reisje Noordkaap en staan ze nu nog in een of ander vliegtuig voor hun reis rond de wereld….!!! Ik zou zeggen….goede reis  !!!!

Geplaatst in expeditie Noordkaap | 4 reacties

expeditie Noordkaap dag 39. 2 juli Alta. Terugblik.

Nog iets schrijven….? Geen zin meer in…! Hoe ik me voel…? Eén woord: moe..! 

Meer dan 5 weken was er één ritme: “sleep, eat, bike” met maar één focus: Noordkaap…! Het ritme valt nu van me af, het is een heerlijk gevoel…! Om 6 uur of 7 uur opstaan, tussen  kwart over 7 en 9 uur op de fiets om de gewenste afstand te maken, dag in, dag uit. En nu…? Het is 10.00 uur en we staan langzaam, héél langzaam op… De last van het halen van dat einddoel is van ons afgevallen en alles keert weer terug in de normaliteit. De velen die “achterop” gezeten hebben zijn afgestapt en wij stappen thuis weer in het leven van alledag dat meer is dan “sleep, eat and bike”. 

De afgelopen 5 1/2 week in een notendop:

Elke dag moet er gezorgd worden dat er eten in de tassen zit en dus in de spaarzame supermarkt (gelukkig zijn er dan meestal twee!) zoete broodjes, koeken, bananen, chocomel, cola, salami, kaas, yoghurt en snickers inslaan want niet alleen ’s avonds maar ook onderweg moet de motor blijven branden. In Duitsland is eten krijgen niet het probleem, in Denemarken zijn alleen maar pizzatenten en in Zweden is het hopen om rond de middag ergens “dagens” (liefst in een hotel) te krijgen. Hoe hoger in het noorden, hoe moeilijker, de plaatsen op de landkaart zijn slechts dorpjes. Ook dat van huis meegenonen noodrantsoen: helemaal op ! Vanmorgen nog warme havermoutpap gegeten, niet lekker, maar voedzaam (je moet het wel warm kunnen maken!). Maar ook dit..een kwestie van smaak! 

Elke dag smeren….. was het aanvankelijk zonnebrand, ook de lippen ( ze zijn echt helemaal naar de vaantjes)  en…. het allerbelangrijkste… de bips met zinkzalf. Zelfs Bas, de “niks en nada” fietser….. mede door het smeren heeft hij geen enkele last van de bips gehad. En… ook nog eens enkele malen de huid tegen de muggen. Die muggen,  – iedereen sprak erover en waarschuwde hiertegen – dat viel nog eens reusachtig mee. Maar….. dat heeft weer met een ander geluk bij een ongeluk te maken: het was te koud voor die beestjes…!

Een expeditie die begon als een zomers tripje waarbij de vraag kon worden gesteld: gaan we wel de goede kant op..? Zomers weer, korte mouwtjes weer en verkeerd rijden in Duitsland of Denemarken maakte niet zoveel uit…het weer was goed…! De spreekwoordelijke “wind tegen” kregen we in Denemarken, waarbij slechte wegen en de letterlijke wind tegen zorgde voor enig openthoud. En daarna Zweden, Finland en Noorwegen…! 
Een enkele 200 km rit (wat was ik echt helemaal op, kei en kei naar de vaantjes) daargelaten waren ritten ook zwaar door de harde wind, de vele regen, zelfs natte sneeuw! , de koude wind, de steeds maar op en neer gaande wegen midden door sneeuwvelden en zoals ik vanmorgen hoorde, het is hier de koudste zomer vanaf 1968..! Goh, en dan te bedenken hoe het thuis moet zijn geweest….! De warmste periode sinds tijden. 

 En voor 100 km…? Trek er gerust een hele dag voor uit..!

Mijn thuis met zorg uitgestippelde routes. .. goed voor de mountainbike zonder bepakking maar voor de trekker met bepakking toch wat teveel van het goede en was ik aanvankelijk nog dat braaf menke die absoluut de E weg wilde vermijden.. de E weg is dé weg en veelal de enige weg richting het noorden, soms weliswaar druk (Gallivare) maar meestal goed te doen waarbij het vrachtverkeer goed rekening houdt met de fietsers. En..de garmin…? De oude, vertrouwde wegenkaart gaat toch boven alles…! vooral omdat garmin me behoorlijk in de steek liet.

De ontmoetingen. Soms leek het wel een Himalaya expeditie. De Duitser voor ons, de Fransman achter ons en een groepje van drie dat dan weer voor en xan weer achter ons zat. Gesprekken met deze Noordkaapreizigers, Kristoff die vanuit Dresden via Kiruna naar Noorwegen ging en Maurice, de 69 jarige Fransman die we dagelijks of om de twee dagen troffen. Mooie ontmoetingen. Zo ook met de Duitser die tot hier is gekomen en vanaf hier de bus neemt tot Honnigsvåg om – voordat het weer maandag weer omslaat – toch op de noordkaap kan komen. En…de Noren, ze zijn vanuit Honingsvåg naar de Noordkaap gegaan en gaan nu terug naar huis, een slordige 3000 km.. of de 10 minuten waarin ik met Monika uit Zweden gesproken heb over…inderdaad, het land bekijken vanop de fiets.

Geld meenemen…? Helemaal niet nodig..! Menen we thuis dat we geld jn de beurs moeten hebben, hier draait het slechts om dat pinpasje. Zowel in Denemarken, Zweden en in Noorwegen kwamen we één keer niet weg met ons pinpasje en moesten we cash betalen….

In tegenstelling tot de trip naar Santiago draait het tijdens deze expeditie veel meer om natuur dan cultuur. De ongerepte natuur, de rendieren, de wisselende landschappen en bovenal het verschijnsel dat het helemaal niet donker wordt…. indrukwekkend..! Het culturele op onze weg hebben we meegenomen door enkele musea (Samimuseum te Jokkmokk en Altimuseum Alta) te bezoeken. Steden bezoeken..? Nee, het is meer grotere plaatsjes aandoen vanwege dat eten. Plaatsen aandoen om te slapen en heel gauw te vergeten. Het zullen de vele foto’s en filmpjes  zijn die mijn herinneringen levend zullen houden.

Dan kan men zich nog zo goed voorbereiden: zonder geluk vaart niemand wel..! En wat een geluk heb ik gehad…! Nieuwe banden, nieuwe ketting, blok, remmen, goede verlichting etc. etc. Maar velgbreuk…? Ik mag er niet aan denken…!  Honderd km in  heuvelachtig gebied met alleen de voorrem….En op het moment dat de velg scheurde was het dat schietgebedje, hopen en billen knijpen dat – met de haven letterlijk en figuurlijk in zicht – het materiaal het met de laatste adem zou halen….  goh, het had eens ergens in Zweden moeten gebeuren…? Of ik dan het volgend jaar weer zoveel wekenverlof zou kunnen nemen….????????

Werd mijn expeditie ingegeven door de expeditie die mijn werkgever jaren geleden opstartte. Het startsignaal werd met veel ophef en een poolreiziger gepresenteerd en het boeide mij enorm. Een expeditie waar men een jaar geleden reeds aangaf dat er een stip aan de horizon zichtbaar was. Treffend is dat juist tijdens mijn expeditie het boegbeeld en aanvoerder van de expeditie “de slee” abrupt verlaten heeft. Een expeditie waar het land nog steeds niet bereikt is. Ik hoop en blijf erop vertrouwen  dat de stip aan de horizon eindelijk groter wordt…

Onze expeditie is in elk geval geslaagd en zojuist gingen we nog even naar de Alta rivier. Een rivier met een dergelijk hoge visvangstopbrengst dat de kosten voor een visvergunning voor 18 uur maar liefst 10.000 kronen kost  (iets meer dan 1000 euro…!). Aan de oevers van deze rivier gingen we stenen stapelen en elk afzonderlijk maakten we een leuk stapeltje totdat we dat deden wat we de hele tijd gedaan hebben: samen maakten we één toren en die was vele malen hoger dan de andere twee torens.

Ongetwijfeld zal ik nog vaak terugkomen op deze expeditie, ze is uniek en onvergetelijk, natuurlijk mede doordat hij samen met mijn zoon Bas tot dat goede einde is gebracht. 

Geplaatst in expeditie Noordkaap | 2 reacties

expeditie Noordkaap dag 38. 1 juli

Het zit erop..! Allebei hebben we last van de benen want het venijn zat in alle opzichten in de staart. Het was gisteren een zware rit met veel hoogtemeters waarbij we telkens van zeeniveau weer omhoog moesten. Terug in Honningsvåg hebben we voor het eerst een Noors biertje genomen en ik kan zeggen dat het lekker is. Of dat is omdat het zo duur is (ca 8 euro)? Ik denk het niet, het smaakte ook niet naar meer (een andere expeditie) maar het smaakte echt naar die overwinning….! Bijgaand nog enkele foto’s van gisteren. Zo…! Nu nog terug naar huis. Nee, niet met de fiets maar…zo snel mogelijk…!

Geplaatst in expeditie Noordkaap | 18 reacties

expeditie Noordkaap dag 37. 30 juni Honningsvåg-Noordkaap (34 km)

Zowel gisteren, afgelopen nacht én gedurende de hele rit vandaag heb ik aan de uitspraak van mijn moeder moeten denken,  “de mens lijdt het meest van het lijden dat hij vreest”. En inderdaad, ik vrees het ergste…! Gisteren nog even Mario gebeld en met zijn wijze raad “inne tes” (gelukkig weegt die niets) proberen we de expeditie tot een geslaagd slotakkoord te maken door samen met Bas fietsend de Noordkaap te halen. Bas met nagenoeg al het gewicht in zijn tassen en ik…zo licht als 

maar mogelijk is. Om 9.00 uur vertrekken we en het weer doet ons wederom een groot plezier, het is stralend zonnig weer en het is aangenaam “warm”. Bij het vertrek nog even die foto en het aftellen kan beginnen.

De eerste kilometers gaan snel voorbij en daarna wordt het klimmen. Ik neem de tijd en probeer, door zo min mogelijk te “sjörge op het zadel” het achterwiel te sparen. Het weer en het poollandschap zorgen ervoor dat deze rit de kers op de taart wordt. Hier is dus echt helemaal geen begroeiing meer en de sneeuw en het drassige landschap maken het plaatje helemaal af.

Bas gaat steeds vooruit en halverwege de klim zit ie alweer te genieten van de mooie panorama’s of is hij met de gopro zijn zwoegende vader aan bet filmen. Wat is het een genot om samen met hem dit karwei tot een goed einde te brengen. Zijn rust, heerlijk sociaal in omgang, dezelfde interesses en naast zoon ook vriend, wat ben ik trots…! 

Elke kilometer tel ik af en reken hoelang ik er over zou lopen als mijn wiel het begeeft. Als we na 10 km de velg inspecteren kijken we ons aan en huiveren…zal het dan toch niet lukken..? De scheur in de velg gaat alsmaar meer open staan en het blijft een kwestie van tijd totdat…. Ik mag en wil er eigenlijk niet aan denken maar. ..doe niets anders!

Vandaag zal en moet de Noordkaap bereikt worden. De plek waar de zon van 14 mei tot 29 juli (79 dagen !!!) helemaal niet onder gaat. Dat is zelfs 10 dagen meer dan Alta, we waren er een paar dagen geleden nog om niet eens te spreken over Jokkmokk, waar de zon 25 dagen (2-6 tot 1-7) niet ondergaat. Het is tevens de plek die sinds 1553 – toen een Engels schip via de noord een weg naar China zocht – door Richard Chancellor als North Cape op de kaart is gezet. En..op deze Noordkaap staat de grote wereldbol, die het einde van de wereld symboliseert en inderdaad, noordelijker dan de Noordkaap gaat met de fiets niet lukken, hier houdt het op en heeft men – als er geen mist is ! – een fantastisch uitzicht op de Barentszee. 

Als we na een uur op de Noordkaap aankomen voel ik me gelukkig. Ten eerste omdat Bas als eerste de streep passeert  – zal hij de eerste Häörder zijn die met de fiets op de Noordkaap aankomt..? (zie ook mijn allereerste bericht over deze expeditie, zo’n 3 jaar geleden) en ten tweede omdat mijn lang 

gekoesterde droom hier is uitgekomen. We hebben het gehaald en omhelzen ons, “yes, we can !”. Bloed, zweet en tranen; wind, regen en kou, een kapotte velg maar… “gesjaftj…!”. We gaan naar het monument en met de bepakte fietsen oogst men bewondering van de vele campertoeristen alleen die koffie…ho maar…! De entree om bij het noordpoolcentrum te komen – toch gauw 20 euro voor fietsers – is vandaag niet voor ons; de kassier geeft ons dit cadeautje alsof hij weet wat we de afgelopen weken hebben doorstaan. 

Wetende dat velen geduimd hebben voor ons en..dat zelfs kaarsjes zijn opgestoken zijn we zelf ook even naar de meest noordelijke kapel gegaan. En laat die kapel ook nog eens Johanneskapel heten…!

En oh ja…we hadden ons – en alle volgers!!!!!!! -het ultieme cadeau willen doen, de tent opzetten op de Noordkaap ! Dan willen we iets en….dan mag het niet…! Was het bij aankomst nog redelijk weer, tegen de klok van vier steekt een koude oostenwind kracht 6 op hetgeen het buiten verblijven niet meer prettig maakt. Voor ons reden om ons heerlijk door de bus terug te laten brengen naar “basecamp” Honningsvåg, waar we verblijven in hotel Arctic en genieten van een mooi uitzicht op de haven en de met sneeuw bedekte bergen.

De expeditie zit erop! Een expeditie die niet mogelijk zou zijn geweest zonder steun van Bea, die mijn droom heeft laten leven. Dankjewel, je bent een schat! Ook dank ik natuurlijk mijn fietsmaatjes. Robert, met wie ik door Duitsland en Denemarken heb gefietst over wegen die niet te fietsen waren en Bas, die mij in alle opzichten heeft verrast. Nog nooit meer dan 100 km op een dag gefietst en dan, dag in dag uit door weer en wind en alle pijntjes verbijten met de fiets (en het is niet eens zijn hobby – door Zweden,  Finland en Noorwegen om samen met zijn vader dat doel te bereiken, de Noordkaap. Fietsen, daar ging het niet eens om, “samen” iets ondernemen, dat was het…!

en..last but not least, dank aan mijn collega’s die me 6 weken lieten gaan en steunden en dank aan al die volgers, al degenen die elke dag achterop zaten – al kon het achterwiel het uiteindelijk niet meer aan –  al die reacties, al die tips, die likes, die telefoontjes, die kaartjes, die kaarsjes etc. etc. Door jullie allemaal kan ik zeggen: expeditie Noordkaap is geslaagd…!  

Geplaatst in expeditie Noordkaap | 25 reacties

expeditie Noordkaap dag 36. 29 juni Olderfjord-Honningsvåg (98 km)

Vandaag gaat het naar “basecamp” Honningsvåg, de plaats vanwaar me morgen de Noordkaap hopen “aan te vallen..!”. Steeds komt het mooie commentaar “het gaat lukken” en “niets staat succes in de weg” etc. etc. Nou, de beer moet toch eerst geschoten zijn voordat het vel verkocht kan worden…!

Om 7.20 uur staan we wederom buiten en kan een spannende tocht beginnen. Een tocht die ons naar Honningsväg moet voeren waarbij het onderweg door enkele gevreesde tunnels zal gaan. De  condities zijn uitstekend: de zon schijnt en het valt ons allebei op dat de zon om 7.20 uur al zo hoog aan de hemel staat. Naast het zonnetje ook nog eens aangename temperaturen  (Bas laat zelfs de jas in de tas) én…. we hebben wind mee..! Maar toch….? Nu zal iedereen denken “zijn ze dan ook nooit tevreden”. Nou vooruit, excuus voor de vorige zin…! 

We genieten van de kustweg die ons langs de arctische “mediterrannee” voert, de zee kleurt vele kleuren blauw. Hierbij ook nog eens de mooie blauwe luchten en warempel, voor het eerst sinds lange tijd kan ik weer “kleuren”foto’s maken…! We schieten lekker op vandaag en maken ook geregeld halt voor die fotostop. Mjjn 32 gb kaartje was gisteren vol vanwege de vele foto’s en filmpjes en nu mag ik weer opnieuw beginnen (tenminste met een nieuw kaartje). Ook de mooie leisteenstructuur rotsen met zijn vele aparte lagen maken de kustweg tot een apart en boeiend gebeuren. Tel daarnaast nog eens de prachtige vergezichten en uiteraard de vele kuddes rendieren dan beseft u dat ik vandaag niet heb stil gezeten… Onderweg moeten we door een vijftal tunnels, drie lange tunnels en twee korte tunneltjes. 

Met de fiets door een tunnel is altijd apart, het geluid van naderende auto’s is angstaanjagend. De ergste tunnel is de Noordkaaptunnel. Omdat de Noordkaap op een eiland ligt moest men vroeger met de boot over om de kaap te bereiken. Vanaf 1993 heeft men er 6 jaar over gedaan om een “vaste” tunnelverbinding tot stand te brengen, een mooi staaltje werk waar nu nog menig fietser de handen meer dan vol aan heeft…! Deze tunnel is bijna 7 km lang en na het inrijden gaat het 3 km a 9% omlaag, – het is koud vanwege de snelheid en…het diepe gat dat we induiken – daarna een km vlak en vervolgens -inderdaad !!!! – 3 km a 9 % omhoog en…. we krijgen het er aardig warm van. Warm, omdat we geen zicht hebben op wat 

achterop komt, dat lawaai en…de inspanning die wij moeten leveren. Om met bepakking rechtdoor te blijven fietsen is gewerkt en soms is het balanceren om dat stoeprandje te ontwijken. Na een half uur klimmen zien we licht…! Zonder te stoppen onderweg hebben we het gehaald en…. Bas en ik zijn trots op onze prestatie. 

Als we uit de Noordkaaptunnel komen volgt nog een tunnel van 4 km en daarna duiken we Honningsvåg in, beter gezegd, het eerste hostel dat we tegenkomen, op een km of 3 van deze havenplaats. We hebben basecamp bereikt…! Morgen de beslissende dag, we gaan naar de Noordkaap. Of het gaat lukken…? 

En…oh ja ! Schreef ik in het begin iets over “maar toch”…? Nou, dan vertel ik ook de rest van het verhaal…! Na een km of 20 zeg ik tegen  Bas dat mijn achterrem aanraakt. We kijken er even naar maar fietsen toch door. Omdat het steeds erger wordt stoppen we nog eens en ziet Bas dat de velg bol staat…… Oeloeloe…! Dat is niet goed…! Gisteren nog met meer dan 50 km/u bergaf en nu is het nadenken wat te doen. De fietsenmaker zou zeggen: “niet mee verder, veel te link” en de expeditiereizigers zeggen: ” met de haven in zicht is het stoppen of…we halen de achterrem van de fiets en gaan door”. In het heuvelachtige gebied en..met de noordkaaptunnel nog voor de boeg wordt doorgereden. Het is billen knijpen en elke km is er een…!

Als vlak na de tunnel nog eens naar dat wiel gekeken wordt heeft de velg al een behoorlijke scheur van ca. 10 cm en..gaat de zware bepakking van Jan naar Bas. Met een slecht gevoel worden de laatste km’s afgelegd en zijn we blij als de tassen van de fiets kunnen. Morgen zal het pompen of verzuipen worden, de velg is aan flarden en mag helemaal naar de vaantjes. Nog 32 km te gaan. 32 lange, erg lange km’s. Elke km zal er één zijn en als de fiets het niet redt zal het een late worden morgen wordt die Noordkaap gehaald en als het niet fietsend is..dan zal het te paot zijn met de fiets in de hand…. ! Het kan eigenlijk maar aan één ding liggen…ik heb véél te veel mensen achterop..! 

Goh…ik zou het bijna zelf verzonnen kunnen hebben maar zo spannend…? Nee, liever niet… 

Geplaatst in expeditie Noordkaap | 8 reacties

expeditie Noordkaap dag 35. 28 juni foto’s  “Sennalandet”

Geplaatst in expeditie Noordkaap | 2 reacties

expeditie  Noordkaap dag 35. 28 juni Alta-Olderfjord (115 km).

Dat het wel degelijk expeditie is zullen we weten ook..! Vandaag is het een zware dag, er moet immers een oversteek gemaakt worden van Alta naar Olderfjord, een rit van meer dan 110 km, waarbij we weten dat de wind ons niet mee zit 

en…dat er de nodige hoogtemeters moeten worden gemaakt. Een kortere rit is maken is niet mogelijk, op de hoogvlakte het Sennalandet) is het niet alleen koud, hier is ook geen gelegenheid om de tent op te slaan. 

Om 7.15 uur zijn we al onderweg want laat vertrekken betekent rond de middag nog maar heel weinig km’s op de teller te hebben en dat maakt het psychologisch toch wel extra zwaar want als rond de middag de helft van de af te leggen afstand erop zit dan kan worden afgeteld!  Bas loodst ons met zijn telefoon-navi (de garmin is alweer een tijd defect) naar de hoofdweg naar het noorden en we zien in Alta zelfs koeien in de weide grazen. En dat zo hoog boven de poolcirkel! Tien kilometer noordelijk van Alta begint de weg op te lopen en in no-time is het landschap totaal veranderd. De bomen zijn er plots niet meer, het landschap wordt zompig en overal ligt sneeuw.  Dit is pas de pool zoals we die van de tv kennen en ook al is het koud en zijn de 5 lagen wederom geen overbodige luxe, gelukkig waait het minder hard dan gisteren én…heb ik veel “duwers” die ons vanuit dat zomerse thuis dat extra zetje geven. Ja…dit is de toendra…het gebied van de permafrost en de permanente sneeuw. Je waant je in de Alpen terwijl de hoogte waarop we zitten niet hoger  is dan de Vaalserberg…! De temperatuur zal rond het vriespunt liggen en de meren rondom ons zijn bevroren. Wat een gigantisch en adembenemend mooi landschap ! Het is jammer dat de foto’s aanvankelijk  zo zwart-wit en grijs en grauw zijn, een blauwe lucht zou van dit landschap een plaatje maken. Na 3 uur zien we dan eindelijk een streepje blauwe lucht en als de zon erbij komt is het alsof meteen de lente op de hoogvlakte begonnen is. 

Ook zien we de eerste borden die aangeven dat dit de weg naar de Noordkaap is. Nog meer dan 250 km en dat komt over als “heel ver weg”. De pauzes nemen we waarbij we ons weg proberen te duwen in de greppel om zo toch een beetje te ontkomen aan de wind. Om foto’s te maken moet worden gestopt want dat toestel zit opgeborgen in mijn jas “tweede laag”.

Rond de middag hebben we iets meer dan 50 km afgelegd en in het eerste 

plaatsje dat we tegen komen (we zijn 100 km onderweg) nemen we die maaltijd, wat het precies was weten we niet meer maar het was iets van het eland. Het ging uiteraard helemaal op, nu is het hopen dat we er niet ziek van worden.

20 km verder komen we in Olderfjord aan, het is 17.30 uur en de lucht is open getrokken. Tien uur onderweg maar…moe en voldaan ! We geven elkaar wederom een high five en….als we weer een hut hebben zijn we letterlijk en figuurlijk gauw genieg in de zevende hemel..! 

Als we bij de touristinfo vragen of er een supermarkt is wordt ons 

meegedeeld dat er maar 125 mensen wonen in Olderfjord en dat we voor de dichtsbijzijnde supermarkt toch echt naar Honningsvåg moeten,  een kleine 100 km hier vandaan…..!! Tja..morgen zullen we alles uit de kast en…uit de tas moeten halen….

Morgen is de dag die ik thuis al rood omcirkeld had, wederom een lange dag en…ook nog eens een gevaarlijke dag. Tegenover ons verblijf staat het aanduidingsbord naar de Nordkapp, nog 129 km ! Morgen komt de  teller onder de 100 km!!!!! Yes…!

En…oh ja…. het blijft de komende dagen droog met temperaturen tussen de 0 en 10 graden. Heerlijk…!

Geplaatst in expeditie Noordkaap | 5 reacties