Monumenten

Monumenten, wat zijn ze nog waard.  Ontdekkingsreizigers, mensen die 500 jaar geleden een nieuwe wereld ontdekten en ten koste van anderen welvaart naar de oude wereld brachten. Ze haalden de geschiedenisboeken en werden geëerd. Tot 2020. Hun monumenten worden plots een schietschijf voor raddraaiers, anarchisten en mensen die zich niet kunnen verplaatsen in een reeds lang vervlogen tijdsbeeld.

Vandaag wil ik het eens hebben over monumenten die al meer dan honderd jaar monument zijn en – wat er ook gebeurt – monument blijven: de monumenten uit de wielersport.

Nu kan ik wel zeggen dat er maar één wielermonument is: Horn – Noordkaap, waarbijP1060131 het ultieme noordpunt van Europa wordt bereikt én waar uiteraard een monument – de wereldbol – staat. Maar als ik dit schrijf zal ik ongetwijfeld de wielerkenners aan het demonstreren krijgen want de wielersport kent eigenlijk maar vijf “monumenten”, te weten Luik-Bastenaken-Luik, de Ronde van Vlaanderen, Parijs-Roubaix, Milaan-San Remo en de ronde van Lombardije. Dit omdat ze een meer dan honderd jarige geschiedenis hebben.  Het zijn wedstrijden met specifieke kenmerken: de ene over heuvels, de ander over kasseien of over heuvels en kasseien of….omdat het een 300 km wedstrijd is. Ga er maar aan staan of…beter gezegd fiets ze maar eens !!

Monumenten, die gewonnen werden door renners van naam en faam en…..renners die voor hun daden op de fiets ook nog eens geëerd werden met monumenten. Op veel

IMGP6780

monument “al ciclisti”

plaatsen in de bergen of heuvels staan dergelijke monumenten. Eén van de meest speciale monumenten kwam ik tegen op de Madonna del Ghisallo, een bergje dat in de ronde van Lombardije beklommen wordt. Op een steenworp afstand van monumenten van wielergrootheden Fausto Coppi en Gino Bartali staat het monument “Al Ciclisti”, een juichende renner die de triomf in de wielersport uitbeeldt. Naast hem een gevallen renner, die symbool staat voor de tragiek. Triomf en tragiek, geluk en pech ! Twee zaken zo dicht bij elkaar als symboliek voor fietsen maar zeker ook voor het leven.

2008 mnt ventoux - alpen 092

Izoard: Fausto Coppi en Louison Bobet

Fausto Coppi, Italiaanse wielergod en wielergrootheid. Fausto, de man die doping introduceerde en ook niet moeilijk deed over doping. Op de Pordoi, de Izoard, de Ghisallo en nog op veel meer bergen in Italië staat zijn monument fier overeind. En toen ik de Mont Ventoux beklom zag ik het monument van een andere

2008 mnt ventoux - alpen 032

monument Tom Simpson op de Mont Ventoux

wielergrootheid: wereldkampioen Tom Simpson, winnaar van monumenten als Ronde van Vlaanderen, ronde van Lombardije en Milaan – San Remo.  Dat Tom in 1967 op de Mont Ventoux als “held” stierf door het gebruik van amfetamine (doping) maakt hem nog niet tot persona non grata maar is hij voor velen een cultstatus. Zijn monument wordt jaarlijks door duizenden wielertoeristen bezocht. Er worden bidons, petjes, shirtjes etc. etc. achtergelaten. En…ook al speelden Fausto Coppi, Tom Simpson – en zo kan ik er nog heel veel opnoemen die een monument ergens hebben staan – het spel niet zoals het moest, hun monumenten worden niet besmeurd, van de sokkel gerukt of vernield maar door veel mensen bezocht en aanbeden !

 

Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s