De Eindstraat (7)

De Eindstraat, ooit epicentrum van Horner middenstand. De Eindstraat, plaats waar de jeugd bij elkaar kwam om te voetballen en straat waar het voor de bewoners ook na

IMG_9986

bewoners Eindstraat vijftiger jaren, kent u ze nog ?

gedane arbeid goed toeven was en nog steeds is. De drukte van weleer heeft plaats gemaakt voor een heerlijke rust. De herinneringen aan “’t Inj” zijn reeds door bewoners beschreven. Maar dat er meer te schrijven is over deze straat…laat u verrassen…!

Vandaag een gedicht van broer Arno. Een gedicht dat in het radioprogramma “de Taalstraat” de Eindstraat in volle pracht weergeeft.

Eindstraat (Horn, 1955)

Mijn leven is begonnen aan het Eind; sedertdien zijn vele jaren geteld.                              Het eerste levenslicht kleurde sneeuw en serpentines in winters Vastelaovesgeweld.

Een statig pand met erker, een mooie tuin, een madonna in de kolenkelder;                        in barre oorlogstijden geschetst met bevende hand, maar toch verrassend helder.

IMG_1903

madonna in de kelder

De straat als levendige selfsupport-samenleving: de smid die wagens repareerde en paarden besloeg,                                                                                                                                  de bakker, groenteboer en slager. ’t Was niet veel, maar ’t was genoeg.

Postkantoor en fietsenmaker, kolenboer; de eiermijn in volle glorie.                                 Een schoenlapper, transporteur en kapper; waar blééf die tijd, verdorie?

’t Mariakapelletje, toevluchtsoord en rustplek; ik zie het helder voor me, duidelijk omlijnd,                                                                                                                                                de handen gevouwen voor Onze Lieve Vrouw, staat helemaal aan het eind van het Eind.

Ik herinner me de kermis op het plein, schommels, een draaiorgel, snoep dat ik begeerde.                                                                                                                                             De mijnwerkers, hun plunjezak, het kerkepad, de bus die er dagelijks keerde.

We woonden er middenin met ons gezin                                                                                    Aan het begin van mijn begin.

Ik was jong, mijn jeugd was zonder zorgen, voelde me een hele meneer.                             Er was vandáág; er was geen morgen. Op de Eindstraat toen, daar bij de Leer.

Die Eindstraat, die smalle straat, met in het midden een plein.                                                Ze is er altijd geweest, ze zal er altijd zijn.

Ooit, lang geleden, is mijn leven dáár begonnen. Op nr. 11, tijdens het besneeuwde eerste Carnaval.                                                                                                                                                  Aan het Eind, de Eindstraat; de mooiste plek; die dat was en altijd blijven zal.

Arno Walraven (juli 2018)

P1010075.JPG

jeugd op de Eindstraat (kent u ze nog ?)

Heeft u ook herinneringen aan de Eindstraat, (familie)foto’s als u op de Eindstraat  woont of gewoond heeft en wil u deze met mij delen ? ik hoor het graag !

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Eindstraat, Verhalen. Bookmark de permalink .

Een reactie op De Eindstraat (7)

  1. idy walraven zegt:

    hoi Jan,foto werd gemaakt door Mia Rijkx.op de achtergrond de mensen die uit de kerk kwamen.de foto met May Hoogmans,Vera Rijkx,Jantje Spee en Martien Rijkx (op de slee)ik sta tussen May en Vera.echt winters plaatje.groeten, Idy.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s