expeditie Noordkaap dag 30. 23 juni Vittangi-Karesuando (104 km)

Nadat we ons een sluimerkwartiertje gegund hebben is het om kwart over 7 toch echt opstaan, ontbijt maken, afwassen, opruimen, de fiets nog even smeren en… om half negen “on the way…!”. Bas geeft aan dat we vandaag “echte” kilometers maken. Het gaat namelijk 100 km recht omhoog naar het noorden. We zetten de verwarming uit  (die heeft de hele nacht op volle toeren gedraaid) , laten de sleutel op tafel liggen en vertrekken. 

Is het om half negen nog fris, we zijn tevreden ! Het is droog en de  (tegen)wind is aanzienlijk minder dan gisteren. Het is eigenlijk -zoals we dat thuis zouden noemen- een heerlijke “winterse” fietsdag en ik vind het verantwoord om maar 4 lagen aan te 

doen en de winterhandschoenen en de muts zijn op dit vroege uur nog steeds onmisbaar. Vandaag is het echt stil. Na 25 minuten worden we ingehaald door een motor en we kunnen nagenoeg de hele dag naast elkaar rijden. Of dit vanwege de Zweedse feestdagen “midsommerafton” en “midsommerdagan”  is…? In elk geval, zo rustig hebben we het de hele reis nog


 niet gehad.  De E45 heeft het bijna gehad en…. na 1800 resp. 900 Zweedse kilometers gaan we morgen weer andere grenzen opzoeken. We hebben tijd om te stoppen, de fiets aan de kant “op de weg” te zetten en die foto te maken van diverse stroompjes, bloemen en natuurlijk de natuur.

We schieten vandaag lekker op en hopen rond de middag aan te komen in het dorpje Ovre Soppero. Dit is een plaatsje dat in het midden van een groot moerasgebied ligt. We hopen dat we hier lekker ons middagmaal kunnen nuttigen echter, als ik in dit 200 inwoners tellende “dorp” vraag naar een restaurant dan word ik doorverwezen naar Karesuando, 50 km verderop…! Maar…er is een bemand tankstation en dat betekent brood, cake en koffie en vanwege het ontbreken van een stoel nuttigen we ons heerlijk maaltje op de trappen voor het gebouw. Als “goede klant” van het winkeltje menen we ons dit te mogen permitteren. 

Na elf uur komt zelfs de zon te voorschijn, reden voor Bas om de jas uit te doen maar….niet voor lang! De wind uit het noorden, waar we steeds voorbij gaan aan heuvels met sneeuw op de toppen, brengt alleen maar kou. Kijken we naast ons dan zien we een toendragebied met veelal moeras. Een zompig gebied, waar het water niet weg kan omdat de onderlaag 

permanent bevroren is (permafrost). Met de zon erbij is het genieten van de mooie vergezichten. De auto’s, geladen met bomen, zullen we hier niet meer aantreffen; de bomen worden alsmaar kleiner en de berken zijn nog maar struiken. Aan dit hout is geen droog brood meer te verdienen. 

Bij km 90 schiet het Bas plots in de knie….! 890 km in 9 dagen gaan hun tol eisen en de resterende 15 km tot Karesuando zijn zwaar, erg zwaar. Bij aankomst in Karesuando gaan we eerst eten én niet zomaar iets, we gaan voor de “köttbullar” met puree en sla. Ja, op de valreep krijgen we hier dan toch nog even die ikea-balletjes. Hierna telt nog maar één ding: zorgen voor de dag van morgen…!  Hoe het allemaal zal aflopen..? Alles leuk en aardig, heel blijven en gezond weer terug, daar gaat het om…!

En oh ja voor ons zijn alle dagen hetzelfde  en  stellen we ons geregeld de vraag welke dag het is… Inderdaad, het is weekend…! Natuurlijk tijd om Bea dat weekendbloemetje te geven: estebleef Bea ! Een digitaal poolbloemetje vanuit Karesuando, 2977.8 km van huis…..

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in expeditie Noordkaap. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s