expeditie Noordkaap dag 18. 11 juni Noppikoski-Ytterhogdal 121 km.

Na regen komt zonneschijn..! Een mooie spreuk – en dank voor deze mooie wensen -alleen…als die zonneschijn de laatste dagen pas komt als ik weer binnen ben dan hoeft het voor mij niet meer. Ik lig dan plat op bed, ben naar een muziekje aan het luisteren of dat boek aan het lezen onder het genot van die cup a soep (ik ben er bijna doorheen) die kop thee (leve de dompelaar), dat broodje , de pinda’s of die reep chocola. Afvallen is er niet bij ! en dat moet ook niet want eten en drinken is de benzine om te blijven fietsen. Geen zin om te drinken…? Zin maken! Het moet. 

Dat ik noordelijker kom is al goed te merken, om twaalf uur ‘ avonds is het nog licht, hierna is het even donker en om half 3  (foto) 

is het weer licht..! Voor degenen die van korte nachten houden: hier moet je wezen in juni, juli en augustus.

Maakte Bea zich wat geruster over het feit dat Bas me zal vergezellen als het de stilte ingaat, nou, de laatste dagen waren anders ook al stil… Dat Sveg, dat dorpje van drie keer niks met z’n 2500 inwoners al 140 km. van te voren wordt aangegeven zegt genoeg. 

Was het vanmorgen om 6 uur nog mistig, als ik me rond half acht moet dwingen om op te staan, de benen zijn goed maar het lichaam begint toch moe te worden, is het bewolkt en 12 graden. Overigens is “camp Noppikoski” een plek om gauw te vergeten. Het doet een beetje Siberisch aan, de naam maar ook de plek waar ik kon verblijven. Nee Bea, om hier ooit samen te overnachten, ik doe het je niet aan.

Toen ik gisteren in het “camp” aankwam was een bus Duitsers net aangekomen. Ze kwamen van de Noordkaap af maar wat ze hier meemaakten sloeg toch wel alles: restaurant dicht, toiletten dicht, kortom, alles dicht..! Overal zaten en stonden de Duitsers in de bosjes. Één geluk: genoeg bosjes..! Foto :Camp Noppikoski

Dat het een eenzame weg was vandaag,  ik heb het geweten. De eerste 75 km ben ik niets en niemand tegen gekomen. Heel af en toe een huisje dat er verlaten uitziet maar verder, geen dorp, geen winkel, geen tankstation, niets ! Af en toe krijg ik een “wuif”handje van een motorrijder of camperrijder en dat is het. Het is stil en ik geniet ! Genieten van de vele snelstromende riviertjes, de natuur, de mooie uitzichten en….de stilte. Dat ik af en toe een bord tegen kom waarop staat dat men rechts- of linksaf moet slaan naar een natuurgebied, ik begrijp er niks van, ik ben toch door één groot natuurgebied aan het fietsen…!

Na 75 km wordt dan Sveg bereikt en in kan zeggen, het voelde als thuiskomen. Ineens de bewoonde wereld in. Ik ben meteen naar het “restaurant” (je kon er eten krijgen!) gegaan en vandaar uit naar de supermarkt (gelukkig open op zondag) want het is meteen zorgen voor vanavond en morgen. Sveg, dat dorpje waarover ik me een beetje minachtend uitliet, er is een golfbaan, er is een motorcrossbaan, een hotel, er zijn watersportmogelijkheden en bovendien is er een verbindingsweg naar Noorwegen (120 km). Sveg, het knooppunt van wegen! Foto. In de verte sneeuw…?

Het is half twee en er staan 75 km op de teller en na het eten en inslaan van brood en drank besluit ik toch nog even verder te gaan. Dat het wederom gaat regenen maakt al niet zoveel meer uit, het regent immers lang niet zo hard als gisteren en..het is ook niet meer zo koud. Na Sveg verandert ook het gebied. Minder klimmen en dus… lekker doortrappen.

Vlak voordat ik in Ytterhogdal arriveer -het doel van vandaag- ontmoet ik Monika uit Zweden. Ze komt met volle bepakking vanuit het noorden. Als Robert er nog bij zou zijn geweest dan was het tot hier geweest want hij had zich hier zeker omgedraaid om samen met haar richting Sveg te fietsen…..  

Om half vijf arriveer ik in Ytterhogdal en krijg meteen een kamertje in vardshuset knoppergården. Nog een km of 140 tot Östersund. Over twee dagen moet ik er zijn en dan kan donderdag stap 3 beginnen, samen met Bas naar de Noordkaap.


En oh ja.. 5 tassen aan die fiets. Wat er in de stuurtas zit heb ik verteld. Links voor, een kleine tas, een zogenaamde frontroller, zit vol met 4 binnenbandjes, 4 spaken, een setje reparatiespul, spaaknippel, kettingpons en sleutelsetje. Daarnaast nog dat regenpak en..mijn gele windstopperjas. En ….. enkele spulletjes uit de supermarkt. 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in expeditie Noordkaap. Bookmark de permalink .

4 reacties op expeditie Noordkaap dag 18. 11 juni Noppikoski-Ytterhogdal 121 km.

  1. M.T.B. zegt:

    Wat een dag!
    Maar toch ook wat een moed!
    Zet hem op!
    Ik geniet van je verhaal!
    Nogmaals veel succes!
    Mariet Peters

  2. Thei zegt:

    Nou ja, zover ben je al en de avonturen nemen toe. Nog twee dagen en dan heb je weer een koempel. Volhouden en succes.
    Thei

  3. Hans Kantelberg zegt:

    Hoe noordelijker hoe eenzamer en stiller dat het wordt! Maar volgens mij zijn er genoeg die achterop met je mee fietsen Jan! Goed bezig, thx voor je verhalen en ik moet toegeven, stiekem ook wel een beetje jaloers!
    grtz
    Hans K

  4. Miranda zegt:

    Good bezig jan. Nog ff en den is bas der. Veul plezeer en geniet ze.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s