Kennedymars, het verhaal van de doorzetter…!!

Schreef ik nog over het bericht van de uitslag van deze editie van de Kennedymars…..

P1020050

na 28 km: regen en het doet al allemaal pijn….

Niks uitslag !! Eigenlijk gaat het niet om een uitslag bij de Kennedymars, het gaat om heel wat anders. Het is alleen de wedstrijdloper die voor die klassering gaat, de andere ruim tweeduizend deelnemers gaan voor dat doel dat Kennedy voor ogen had: doorzetten, jezelf tegen komen, afzien,

10177978_1423387791254147_8350313129496436049_n[1]

en zo begon het voor Maartje: op 12 jarige leeftijd samen met oma en tante de 40 km tocht

kapot gaan, stuk zitten, overal pijn en uiteindelijk met het vet helemaal van de soep zijn zoals een vogeltje voor de kat…..

Het verhaal van de “doorzetter” gaat deze paaszaterdag  voor velen op maar toch wil ik een bijzonder iemand even in de schijnwerper zetten. Je bent 16 jaar, wandelt af en toe wat maar op paaszaterdag ga je voor dat ene: de Kennedymars !! Het is ook nog niet eens dat ze niet

IMG_3565

2015

wat wat het is. Ooit startte ze met de Swentiboldmars, het waren 40 km ….wat waren dat er veel !! Maar….ze werden zonder al te veel morren en klagen afgelegd ! In 2015 deed ze voor het eerst mee aan de grote mars en…. wat deed  het pijn !!  In 2016 eenzelfde verhaal. Vanaf Thorn was het zwoegen, pijn lijden en afzien maar…… het was doorgaan om uiteindelijk na 17 uur en 16 minuten meer dood dan levend in Sittard aan te komen en….. het was wederom gelukt.

Het is dan ook dat ik deze jongedame, Maartje Geraedts uit Horn volg tijdens haar 3e Profielfoto van Maartje Geraedtsdeelname aan deze tocht. Ik pik haar op in Posterholt. Achtentwintig km staan op de teller, de benen voelen stram, een pijntje hier en een pijntje daar en…….nog 52 km te gaan !!!!! Bleef de familie vele jaren bij elkaar, dit keer zijn pa en ma al vooruit en tref ik Maartje en haar vriend Ingo enkele km’s verderop aan.

In mijn tussentijdse telefoontjes raken Ingo en Maartje steeds verder achter op het schema van de rest van de familie en als John en Miranda al bijna in Aldeneik lopen moeten Maartje en Ingo nog in Thorn zien te geraken, En…wat doet het pijn allemaal..! Goh….in mijn pep-talks met Maartje is het maar “go, go, go” maar als ik de telefoon weer heb opgehangen denk ik…..dat wordt zwaar, dat wordt héél zwaar voor hun. Het is drie uur, het wordt vier uur, vijf uur, zes uur en elk uur dat telefoontje en…elk uur datzelfde commentaar….. pijn, zwaar, moe en…….TOCH GAAN ZE DOOR …!!! Het is uitkijken naar de rustplaatsen waar opa Hans en zus Froukje haar en haar voeten in de spreekwoordelijke watten worden gelegd.

P1110869

editie 2016. de lach was slechts schijn…….

Praatjes over ditjes en datjes worden praatjes over mooie dingen zoals lekker in het zonnetje genieten en vakantie en als het rek met deze verhalen op is dan gaat het om “moet” en “moedig” zijn, verstand op nul en …..doorgaan. John weet me nog te vertellen dat ze dat doorzetten van haar moeder heeft die op dat moment net voorbij Susteren zelfs even aan de kant moet om over te geven. Ja…deze kraamhulp weet wat dat betekent: ze is in verwachting !!!  In volle verwachting van haar 4e kruisje dat er over 8 km namelijk aan zal komen! Ook voor Miranda is het dit jaar een zware bevalling maar met hulp van John lukt het wederom. Miranda heeft het trouwens van geen vreemde…..haar moeder, Astrid, heeft inmiddels de Swentiboldmars voor de “tigste”keer met goed gevolg afgelegd.

Na mijn telefoontjes krijg ik om  23.18 UUR (ik slaap al een tijdje !!) bericht van Maartje

foto van Maartje Geraedts.

Maartje en Ingo samen over de streep

dat ze binnen is. Pijn vanaf kilometer 28 en toch doorgaan, doorzetten om uiteindelijk na 18 uur en 18 minuten keikapot, moe maar oh zo voldaan over de finish te stappen.

P1020069.JPG

vaste waarde tijdens de kennedymars: Remy Offermans. Een mars voor jong en oud

Dit is het verhaal van Maartje maar … het is een verhaal dat voor velen op deze dag is opgegaan. Yoeri, Ingo, Miranda, John, Marcel, Leo, Michel, Frank, Huub, Remy, Bert, Francien etc. etc. etc. Helemaal op zijn, moeten overgeven, niet meer kunnen eten, overal pijn hebben en dan toch doorzetten en doorgaan om het gedachtegoed van Kennedy hoog te houden. De hedendaagse jeugd kan het nog: 80 km in 20 uur, yes we can !!!!!

Overigens…van de 2435 deelnemers haalden er 1915 de finish. De eerste eindigde om 13.39 uur en de laatste kwam om 0.41 uur over de finish en Henk…. kwam  hij het vorig jaar als laatse over de meet, hij liet er dit keer nog 6 achter zich en kwam 25 minuten voor sluitingstijd binnen.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Sport. Bookmark de permalink .

Een reactie op Kennedymars, het verhaal van de doorzetter…!!

  1. Anoniem zegt:

    Hoi Jan wat een geweldig verhaal. Wat fijn dat we jou ontmoete daar ergens tussen start en finish. We hebben het samen gehaald, ook dankzij degene die langs de zijlijn stonden, met broodjes fruit en drinken. Een pijntje hier en daar, maar wie maalt daar een dag later nog om. Trots zijn op jezelf zijn mag en dat ben ik dan ook. Heel veel groetjes Francien

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s