Rentree

Het weekend van de derde advent stond in het teken van de rentree. Meer dan 3 weken niet gefietst; iets dat zelfs in “hoogvakantietijd” niet in het fietswoordenboek voorkomt. Een onnozel valpartijtje  maakte op die mooie donderdag in november in elk geval aan vele illusies een einde. Geen 11.500 kilometer dit jaar maar een gang door de gangen van huisarts en ziekenhuis. En dat het dus aardig aan het jeuken was mag dus overduidelijk zijn.

Zaterdag 15 december was het dan eindelijk zover: de fiets kon weer van de beugel gehaald worden en in geweldige omstandigheden (10 graden en droog) gaat het peloton HRR vanuit het paparazzipleintje op pad. Dat Paparazzi niet in vorm was bleek uit een aantal dingen. P. klaagde namelijk alleen maar….!!! Allereerst bleef hij maar klagen over zijn  hartslagmeter. “Die werkt voor geen meter..!!” Een hartslag van 160 !!! … en de leeftijd er nog eens bij optellen dan betekent dit dus de “maks”…. Ook het fototoestel bleef keurig in de achterzak; mooie plaatjes genoeg maar…….het zat er gewoonweg niet in om het toestel eruit te halen….  Dat Paparazzi dus in de buik van het peloton bleef was dus voor niemand een verrassing maar… verrassend was wel dat bij de circustent in Pey Paparazzi als een duveltje uit het doosje naar voren schoot en resoluut de leiding van de groep nam en die pas afstond toen het vanuit Susteren naar Dieteren ging. Wat een act..!!!

Het zal dan ook niemand verbazen dat paparazzi na deze daad helemaal achter in de groep terecht kwam en….zelfs moest lossen….!!! In het peloton hoorde hij nog door de renners iets van “waanzin” roepen en inderdaad… de koek was in zijn geheel totaal compleet op !!! Was de sneeuw net weg, paparazzi zag hem nog en….zelfs behoorlijk zwart van kleur. Ja, het vet was echt van de soep en als een vogeltje was hij overrijp voor de kat, zeker toen het peloton even de teugels liet vieren, paparazzi liet bijkomen om vervolgens meteen weer “volle poele” door te trekken en zag dat het lijntje weer knapte.

Achteraf zei een getergde (waarom??????) Dion: “ik wilde hem helemaal naar de Hel, de vaantjes en de Filistijnen rijden de laatste 10 kilometer maar…… dit werd me niet gegund omdat hij al helemaal aan gort was…..!!”.

Dat paparazzi zich deze rentree anders en zelfs een beetje feestelijk had voorgesteld mag duidelijk zijn. Een eerste reactie van paparazzi: “op”. Wellicht dat de zondagrit al herstel laat zien……

Zondag 16 december. Regen ! De telefoon staat op deze zondagmorgen weer gloeiend te rinkelen maar het is niet dat men zich wil afmelden maar meer vanwege de vraag of de tocht -ondanks regen- doorgang vindt. Midden december en 8 graden !! Temperaturen waarbij de regen als een warme douche op de renners neer zal dalen. Om half elf wordt het startschot gegeven en menigeen geeft aan dat het na half elf zeker droog zal worden ( de buienradar gaf het aan) en uiteraard zijn er ook weer renners die al voor de start een beetje zaniken over de afstand (“30 km is voor mij genoeg vandaag”). Gaat het aanvankelijk keurig twee aan twee, als niemand minder dan de sponsor (het contract met hem loopt immers nog 15 dagen !!) de zweep er over legt dan wordt het compacte peloton meteen een mooi lint waarbij gezegd moet worden dat het fantastische tenue het lint nog mooier kleurt. De sponsor heeft duidelijk met de benen gesproken; hopelijk is hij bij de contractbesprekingen net zo sterk !!! maar dan zal het wellicht uit de kleine teen gehaald moeten worden……

Via Roermond (er wordt overigens in zijn geheel niet stilgestaan bij het “ongelukspaaltje” maar het gaat door rood licht via de openbare weg richting voorstad) , Ool en Merum gaat het langs “de” bank naar het smerige achterland, waarbij de renners zich soms een weg door de plassen moeten banen. Vervolgens wordt koers gezet naar Mofert, Sint Joost en Hingen. Dat de sponsor er goed op is blijkt maar eens te meer: geen gezanik maar op kop rammen  en het hele veld geselen. Als Dion bij de stuw een veerooster iets te hard wil nemen schiet zijn achterwiel even weg maar…..als een kunstenaar op de fiets kan hij corrigeren en …. laat hij – nog meer de vaart erin te zetten – meteen zien dat dit voorval hem niet angstig heeft gemaakt.

Rond de klok van twaalf komt een behoorlijk uitgestreken groep terug op het paparazzipleintje. Het commentaar van paparazzi is al hoopvol, sprak hij gissteren nog maar 1 woord, vandaag was hij al wat spraakzamer: “kapot maar wel lekker…!!”.  En die heerlijke ko[p soep in de kantine….?? een tegenvaller van de bovenste plank. De kantinebaas gaf gedecideerd aan ( ik citeer) : “vandaag komen jullie uitgestreken zwijnen er zo niet in,  mijn kantine is geen zwijnestal”Zwijnenstal

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in hamburg rabo racers. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s