weekend van de vallende bladeren

Het is inmiddels alweer het laatste weekend van september; voor menigeen is het nog even de laatste moed bij elkaar rapen om zich op te pakken voor dat fietstochtje. Dit bleek zaterdag ook weer.

Als op de zaterdag van de “giro di Lombardia” (waar weer duidelijk in beeld werd gebracht dat de wielerliefhebber gewoonweg op een plaats geweest moet zijn: de madonna del Ghisallo met natuurlijk een bezoek aan het fietskapelletje en het wielermuseum) de HRR zich op het paparazzipleintje verzamelen is de blik angstvallig gericht op het westen, waar donkere wolken buien aankondigen. De routecommissaris heeft dit ook gezien maar bij hem is geen paniek te bespeuren: “we gaan niet tegen de wind in want dan krijgen we regen maar we gaan naar het zuiden om de buien heen”, is het gedecideerde commentaar.

Als het via de “Roermondse kant van het kanaal” (uit de wind) richting Osen gaat en het in

druppeltjes op de lens in de Linnerweerd

de omgeving van Osen begint te druppelen is het meteen “over en uit” voor Robert. “Zo op het eind van het seizoen ben ik van suiker” is zijn korte commentaar en buigt hij in Linne af richting Roermond (dat Robert in de resterende 5 km naar huis nog zeik- en zeiknat werd wil ik niet nader uitdiepen). De HRR gingen via de kortste weg (het Brachterveld, het fietspad naar Echt en via Schilveld langs Peusen naar Ophoven en Dieteren) richting het zuiden, de donkere wolken keurig aan de rechterzijde latende. Regen..?? vooralsnog geen drup !!!

In Maaseik pakken de donkere wolken zich samen en kan het niet verder zuidwaarts want om zomaar de nattigheid in te fietsen…. nee dus !!  Via binnenwegen gaat het “doorheen Maaseik” om uiteindelijk aan Sint Jansberg uit te komen. De donkere wolken zitten de HRR op de hielen en de weg is overal behoorlijk nat. Dat de fietsen bij thuiskomst gepoetst moeten worden is duidelijk maar  een nat pak voor de HRR..?? Nee !!!

Na een keurige 52 km is het moyenne een even keurig 30. Volgens Dion had dit hoger kunnen uitvallen als de groep de sight-seeing Echt en Maaseik overgeslagen had.

De laatste dag van de september maand is een echte “zon”dag. Strakblauwe lucht, weinig wind en daarbij ook nog aangename

via Thorn......door het Vijverbroek

temperaturen. Om half elf stipt gaat het via Osen naar Pol en via het Vijverbroek gebied gaat het “de paol” over. Het is druk, veel wandelaars en fietsers genieten van deze heerlijke herfstdag. Zo langzaam begint de natuur te verkleuren. Het is paparazzi die volop aan het genieten is en alles vast legt. Bij Kessenich gaat Dion rechts terwijl hij – als hij de weg niet weet – gewoon linksaf moet slaan. Iets dat voor hem goed uitpakte want zo werd hij ook nog eens van voren gefotografeerd !!!!

Vervolgens ging het langs de Maas richting “sjeiven dorpel”. Even kijken naar de fietsers die keurig achter glas genieten van dat drankje en door !!! Hierna gaat het langs de kerk in Aldeneik en vervolgens wordt via de Sint Jansberg koers gezet richting Raam, alwaar de plaatselijke schutterij zich met de spreuk: “in de kantine wordt het OLS gewonnen” moed aan het indrinken is. Dat “die van Raam” in 2012 reeds een mooie prijs tijdens het OLS behaald hebben – en wellicht dat er nog steeds op dit feit gedronken wordt – zal menigeen ontgaan zijn maar de prijs van “mooiste bordjesdrager” was toch echt voor de schutten van Raam….!! Het kopwerk ligt vanaf Maaseik voornamelijk bij Jan en het gemiddelde gaat ook meteen omhoog. De 30 werd 30.1, 30.2, 30.3, 30.4, 30.5 en zo kan ik nog even doorgaan totdat er in Horn een mooie 31.0 op de teller stond.

De route was volgens Dion – en de rest van de groep sloot zich hier massaal bij aan – een traktatie van bovenste soort. Bij thuiskomst ging een grote groep meteen naar huis en de andere groep ging naar de kantine toe waar het buiten goed toeven was.

foto uit "onmogelijke" hoek.....

...ook op achterblijvers werd keurig gewacht

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in hamburg rabo racers. Bookmark de permalink .