Zondag….rustdag….?????

Wat ben ik even blij dat het zondag is. Vandaag heeft de sponsor namelijk toegezegd dat het rustig aan gaat maar….het wordt warmer vandaag en dus ben ik bang dat de mooie woorden van de sponsor al heel snel zullen verdampen. Over twee uurtjes weet ik  het !

De afgelopen 3 ritjes met de HRR waren me de ritjes wel. “Koud” terug van vakantie was er rondom het paparazzipleintje al volop beweging: met een aantal vakantiegangers, die nog genoten van een weekje extra vakantie, werd besloten af en toe dat “vakantietripje” te ondernemen.

Maar….even napraten over de vakantie…?? Lekker in het ritme komen na twee weken niets doen…??? Om me heen kijken gedurende dat “vakantieritje”…??? Niets van dit alles ! Meteen vol in de pedalen en knallen maar. Het leek wel of de sponsor in ieder ritje de hele frustratie van het presteren van “die van de bank” in de Tour wilde wegpoetsen ! Of…zou hij zo hard willen fietsen dat de mensen aan de kant van de weg in een flits niet eens konden opmerken welke ploeg voorbij ging…???

Het dinsdagavondritje was kort. “Een uurtje fietsen moet goed zijn om te beginnen”, waren aan de start de wijze woorden van Dion. Het kopwerk werd uitsluitend en alleen door Dion, de sponsor en “prostato” himself gedaan. Ik had nog geen tijd om mijn fototoestel uit de “achtertes” te halen en met totaal verzuurde benen kwam ik na 59 minuten aan op het paparazzipleintje met 32.8 km op de teller. “Dat stilstaan op de Roerkade etc. etc. heeft ons genekt, anders hadden we harder dan 35 gem. gefietst”, aldus prostato.

Bij de start donderdag werd meteen gezegd dat het rustig aan zou gaan. En ja hoor….zo geschiedde….!! Paparazzi (wie anders…) op kop en bij de stuw werd zelfs nog even gedraaid. Paparazzi had een “bekende” gezien die uiteindelijk toch niet diegene was waarvoor paparazzi hem hield. “Zal ik toch nog om een bril uitmoeten…!!” waren de excuserende woorden van paparazzi. Omdat het met paparazzi op kop en wind tegen (wat waaide het alweeeeer hard !!) volgens de rest van de groep meer “achteruit” fietsen is dan vooruit werd gedecideerd de kop overgenomen en…niet meer afgegeven !! met als gevolg dat het tempo alsmaar de hoogte in ging en terug op het paparazzipleintje toch nog een gemiddelde van 31.2 op de teller stond en….er behoorlijk wat verwijtende blikken naar de fotograaf werden gegooid maar…. gelukkig voelde hij zich niet geraakt.

Het “vakantieritje” van de zaterdag ging naar Venlo en met de rit van donderdag nog vers in het geheugen was het nu Dion die vanaf aquit de kop nam totdat hij in de beklimming in Neer (op het pad tussen Neer en Kessel) ineens vol in de remmen kneep en het hele peloton achter hem gedwongen was een voetje op de grond te zetten. “Ik had die man bijna aangesproken want ik dacht echt: dat is Wim…!!” waren zijn verontschuldigende woorden naar de groep toe en vervolgens was het meteen weer verder hollen en weer doorgaan. Het liedje “hollen en maar doorgaan” van Herman van Veen blijft maar door me heen spelen. Ik probeer te denken aan dat andere lieflijke liedje van Herman van Veen en wie weet…misschien dat er ooit een moment komt dat het bij de HRR ook rustiger gaat en ik het navolgende liedje onder het fietsen kan neurien……?? Maar…nu lukt het me echt niet !

“Hé kleine meid op je kinderfiets,
De zon draait steeds met je mee
Hé kleine meid op je kinderfiets,
De zomer glijdt langs je heen
Met je haar in de wind en de zon op je wangen,
Rijd je me zomaar voorbij, fiets

Nee, vandaag is het weer doorgaan………want…we kunnen niet blijven staan !!  Dion voelt zich na dat blik bonen net Christopher Froome en de rest van het peloton zal het weten !!! Ook worden er vele fietsers “opgeraapt” en menigeen

probeert aan te haken maar… ook dat is niet voor iedereen weggelegd ! In Asselt is er zelfs voor de auto’s geen houden aan en wordt de 30 km-zone behoorlijk aan de laars gelapt. Ook het fietspad op het Roermondse industriegebied is niet aan het HRR peloton besteed. “Met dergelijke snelheden horen we maar op een plaats te rijden: de rijweg !!”, valt de sponsor Dion bij.  Hard, harder, hardst…..”en maar doorgaan..!!” gaat er door me heen…totdat Dion zich bijna thuis even omdraait en zegt: “morgen rustig aan..!!”

En met deze laatste drie woorden nog in het geheugen ga ik me dan maar weer “tussen HOOP en vrees” in mijn pakje hijsen……… (wordt ongetwijfeld vervolgd !)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in hamburg rabo racers. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s