Limburgs Mooiste 2012… wie sjoan oos Limburg is….!

Het lied “wie sjoean oos Limburg is” van Frits Rademacher kregen we vroeger met de paplepel ingegeven. In de “gooi kamer” stond de pickup en werden platen gedraaid van Jo Erens, Schriebel en Hupperts, Harry Bordon en uiteraard Frits Rademacher.

Maar…dit is slechts muziek. Het echte beleven doet men uiteraard met de auto of…  te voet (maar dan kom je niet ver) of…op de fiets ! Was de editie 2011 van Limburgs Mooiste een koude en verregende editie, de HRR kregen in 2012 een herkansing. Ook nu was het de goede oude  “boeren”leenbank van Roermond (laat dit de Roermondenaar niet lezen !!) die de HRR faciliteerde voor dit machtig mooie evenement (een VIP parkeerkaart, een ontbijt in de performance en na afloop sandwiches, bitterballen, drank en…spaghettimaaltijd !!). Een goed verstaander begrijpt het al: er zou goed moeten worden doorgefietst om er niet voor te zorgen dat men door het “sporten” op een dag ook nog eens een aantal kg erbij krijgt als men ’s avonds op de weegschaal gaat staan………

Editie 2012: een stralende dag en het was “korte mouwtjes” weer !!! De ambiance om er een heerlijke fiets- en genietdag van te maken. Met ons zijn nog een 15.000 tal wielrenners op pad om een aantal routes door Limburg te fietsen. Massaliteit ?? bij de start en aan de finish was het druk maar op de route…. het was heerlijk fietsen…!! Als de start nog niet is vrijgegeven komen we in een opstopping terecht (wat zeg ik over drukte !!) en wordt het afstappen en…lopen !! Maar ook hier: deuren gaan open als men VIP is !! Het door iedereen begeerde stuurlint is reeds in ons bezit waardoor we al klunende voorbij de hele opstopping kunnen en uiteindelijk de fiets op kunnen. via Bocholtz gaat het meteen de grens over…een stukje mooi heuvelachtig Duitsland met de klinikum Aachen steeds in zicht. Als we vervolgens via machtig mooie klaprozenvelden weer in Nederland aankomen krijgen we meteen de 1 km lange Lemierserberg (berg 3 van de 17 te nemen hobbels) voor de kiezen. Door alleen maar oog voor de voorganger te hebben doet men zichzelf in deze omgeving toch heus iets tekort. Rondkijken, “gapen” en…foto’s maken, dat is het ware genieten in dit mooi stukje Nederland !

De Schultzberg is een heuveltje in de buurt van Nijswiller en de klimmeters van deze berg zijn gesponsorde hoogtemeters voor noodhulporganisatie Oxam Novib. Vanuit Nijswiller gaat het de provinciale weg over richting Partij en de fietsliefhebber weet dat de zware zijde van de Gulperberg eraan komt. Ja, het is en blijft een kreng !!! en wellicht dat hier een tripeltje beter zou zijn geweest dan een “double” waarbij de gedachten bij niemand naar dat biertje uitgaan;  boven komen, daar ging het om ! Als het vervolgens via de Koning van Spanje weer Gulpen ingaat staat de 1e van 3 ingetekende pauzes op de rol en Gulpen betekent drukte en gezelligheid !

Vanaf de pauze gaat het meteen omhoog, de Beversberg op en als het via Margraten en Sibbe na wat gekris-kras over erg smalle paadjes de Daalhemerweg afgaat is het bij de kenner weer overduidelijk: we duiken Valkenburg in komen uit aan de voet van de Cauberg, scherprechter bij menig kampioenschap en ook decor van toneel bij het a.s wereldkampioenschap voor professionals. De enthousiastelingen van de voet worden door de HRR halfweg al “opgeraapt” en als we boven zijn valt op dat het nog lang vals plat blijft doortrekken alleen vraag ik me af waar de 6 gekapte eiken gestaan hebben, die hebben moeten wijken voor 6 seconden televisie…??? Ook als wielerliefhebber pur sang erger ik me aan een dergelijk vergrijp. Via Geulhem en Houthem gaat het vervolgens noordwaarts langs Groot- en Kleinhaasdal en in Schimmert gaat het vlak voor de watertoren een klein paadje in waar we meteen getrakteerd worden op koek en drank. Vervolgens gaat het via gehuchtjes als Helle en Brand (heeft u er ooit van gehoord ??) naar Wijnandsrade en Weustenrade (linksaf !) naar Swier,  Brommelen (al even onbekende namen !) en Terworm om…al klunende midden in Heerlen !! uit te komen, waar we de laatste pauze krijgen in een sfeervolle ambiance met diverse voorstellingen.

De beklimmingen in het tweede deel zijn grotendeels onbekend en sommigen zijn niet meer dan een molshoop (Oliemolen) maar anderen, zoals de 700 meter lange Bronkweg naar Elkenrade is toch een behoorlijke kuitenbijter. Als het de Goedenraadsberg omhoog gaat zeg ik tegen Dion dat het na de bocht al over is met klimmen en dat hij best nog eens alles mag geven. Eenmaal boven krijg ik een geirriteerde Dion – met de tong op de schoenen – naast me fietsen die vond dat het toch wel een erg lange bocht was….!!!

Uiteindelijk zien we het bord “nog 1 kilometer” of te wel de “ultimo kilometro” te zien en worden we getrakteerd op het uitroepen van onze namen door de spreekstalmeester en krijgen we een traktatie in de vorm van dat heerlijk helder potje bier.

Resumerend:  een organisatie die tikt als een klok, een organisatie “avant la lettre” en routes…om je de vingers bij af te likken en met ietwat gepaste trots durf ik toch te stellen dat we gefietst hebben in “’t stokske nederlandj det ’t sjoanste is”

Sfeerimpressie:

top Gulperberg

pauzeplaats Gulpen

uitrijden Partij; op naar de Gulperberg !

 

 


Geen virus gevonden in dit bericht.
Gecontroleerd door AVG – www.avg.com
Versie: 2012.0.1913 / Virusdatabase: 2425/5041 – datum van uitgifte: 06/02/12

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in algemeen. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s