oosters

Had ik het de vorige keer nog over de keuze van enkele HRR om op de “Japanse” tour te gaan, eerlijksheidshalve moet ik u bekennen dat ook ik om ben ! Toch ligt de zaak iets genuanceerder dan men in eerste instantie zou vermoeden.

Robert en Dion gaan over op automaat. Voor Dion geen probleem want tijdens het fietsen rijdt hij meestal op de automaat….schakelen is er niet vaak bij ! Voor Robert is het een ander verhaal, als milieu ambtenaar denkt hij maar aan een ding: “groen”. Voor dit “groentje” op het gebied van automatisch rijden kan ik niet anders dan “groen”licht geven. Robert, een voorbeeld voor deze maatschappij…!!

Op Japans gebied – en nu moet even geschakeld worden – ben ik ook nog maar een groentje. Een week geleden onderging ik de vuurdoop en…. het beviel me wel. Om een en ander iets te verduidelijken: de vorige week was het feest, mijn schoonzus werd 60 !! jaar

en ik werd uitgenodigd voor een etentje. Wat, waar etc.  het was een verrassing.

Toen we in de feestlocatie aankwamen werd door een mevrouw heel hard “irasshaimaeeeeeeeeee” geroepen, hetgeen vertaald “welkom” schijnt te zijn. We konden aan tafel gaan en schrok ik toch wel even. Voor me lagen een paar stokjes. Mijn buurman zei dat het trommelstokjes zijn zodat voor de jarige getrommeld kan worden..  Al gauw

werd door een bediende gezegd  dat dit de “hashi” (eetstokjes) zijn en…mes en vork kent men niet !! Die Jappen, vreemd volk want het eerste drankje werd snel gebracht alleen…de ober gooide het over mijn buurman en mij…!! Hadden we toch maar de parapluie mee moeten nemen ….  Dat er met rijst gegooid zou worden, allez maar met bier…?? Tja… rare jongens… Toen de soep op tafel kwam werd er gelukkig een lepel geserveerd. Toen ik mijn buurman behoorlijk hoorde slurpen was zijn commentaar: “ik volg een kookcursus en weet hoe het zich in Japan hoort: slurpen die soep !!”. Toen het eten met de stokjes uit de kommetjes moest worden gehaald en ik al het vlees van mijn buurman pardoes op mijn bordje zag vallen wist ik het zeker: kookcursus of niet, hij weet het ook niet !!

Zelfs met stokjes heb ik- en dit had ik nooit verwacht – de buik behoorlijk vol gekregen. Van de 5 x 5 gangen zijn er maar 3 x 5 langs gekomen. Het was mooi goed geweest.

Het afsluitende vuurwerk op het ijs en het erbij horende “lang zal ze leven” kwam de jarige als gulle gever van deze oosterse verrassing dan ook van harte toe. Agnes, proficiat en nog heel vele jaren in goede gezondheid.

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in algemeen, Persoonlijk. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s