Het eilandgevoel.

Woensdagmorgen, het is mistig in Horn. En dan te bedenken dat de reis naar het eiland gaat dat bekend staat om de “fog”. Het eilend dat na het Brexit referendum en de a.s Brexit in nevelen gehuld is. Op het veer naar Dover is niets te zien van mist. Het is zonnig en net buiten de haven

van Calais kan ik al ” land in zicht” roepen. De kranten koppen dat de gieren om Engelands premier cirkelen. Ik zie enkel meeuwen die rond de vissersboten cirkelen als we het kanaal oversteken. Een oversteek van 40 km, een wereld van verschil.

We nemen afscheid van onze tijd en draaien de klok een uur terug en komen meteen in een andere wereld terecht. Het verkeer rijdt links, betalen kan uitsluitend in pence en pound, bier is in giga variatie te krijgen, een “pint” is een groot glas bier. Als ik thuis het woord “half” laat vallen dan krijg ik een halve liter terwijl ik hier slechts een kleintje bier (half a pint) ontvang en de schooljeugd loopt in kostuum als lady and gentleman.

Onder het mom van “de boog kan niet altijd gespannen staan” wordt koers gezet naar de koninklijke badplaats Brighton. Een naam die vanuit bright town (heldere stad) naar brighton verbasterd is. Evenals vele andere plaatsen aan de zuidkust heeft Brighton een mooie (de mooiste) pier. Het centraal station is nog 19e eeuws en de stad is bekend om zijn typische Brighton lanes, knusse smalle straatjes met kleine winkeltjes en ook een bezoek aan het net zo typische national paviljon kan men niet ontkomen. En…hebben we drie dagen stralend weer, de laatste dag Brighton is er een van “cats and dogs rain”. Ik zou bijna blij zeggen: typical England…!

In de omgeving van Brighton (Sussex) is nog meer te zien. Natuurlijk even naar de “port”(haven) van Portsmouth, het Den Helder van Engeland.Hier ligt de Queen Victoria, het vlaggenschip van lord Nelson, bekend van de gewonnen zeeslag bij Trafelger. Verder natuurlijk veel marineschepen waaronder een imposant vliegdekschip. Boven alles torent hier de “spinaker”, een monument, een gebouw in de vorm van een spinaker. Natuurlijk draait hier veel om kust- en kustplaatsen. Een bezoek aan Birling Gap en de mooie witte krijtrotsen, de seven sisters of de havenstad die bekend is om zijn zeeveldslag (Hastings) en het smokkelaarsnest Rey.

Maar…het gaat ook naar Winchester, bekend om zijn 12e eeuwse kathedraal (met 190 m de langste van Engeland) met graven van vele vroeg Engelse koningen. In de geschiedenisboeken komt de plaats terug als de eerste hoofdstad van Engeland..! De kerstmarkt is er een om de vingers bij af te lekken, heerlijke wafels, noten, ander lekkers en natuurlijk kerstsnuisterijen etc. etc. en dat alles in de nabijheid van de kathedraal.

Dat het keidruk is op straat, de mensen bepakt en bezakt met kerstcadeaus huiswaarts gaan en dat het echt niet “cheap” is hier betekent dat het nog lang niet zo slecht gaat met deze eilanders. Hoe de aanstaande Brexit zal uitpakken…? Wellicht dat ik over twee jaar meer duidelijkheid kan geven. In elk geval voor nu wil ik de woorden die de enige echte Engelse Santa tot mij richtte ook tot u richten: MERRY CHRISTMAS…!!

Advertenties
Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Tegen de wind in !

Zaterdag 8 december is een prima dag om het Nederlands kampioenschap tegen de wind in te organiseren. Windkracht 7 en 8 km op een gewone fiets over de Oosterscheldekering. De winnaar doet er een minuut of 18 over. Een evenement waar ik niet naartoe hoef om als winnaar gehuldigd te worden maar….. het volgend jaar zou ik – indachtig de woorden van Pierre de Coubertin dat deelnemen belangijker is dan winnen – er graag eens aan deelnemen.

Wind en regen ook op het Paparazzipleintje. Geen reden om binnen te blijven. De route gaat volgens routecommissaris Peter naar Tongerlo dat 35 km “wind

P1070106.JPG

de routecommissaris

tegen” ligt. De wind staat meteen vol oppe kop en met Rene en Peter op kop gaat van alles door mijn kop: “dat wordt afzien vandaag, dit wordt een zwaar tochtje, ik moet voorzichtig blijven en vooral …. niet teveel op kop”.

Nog geen  kilometer van huis en mijn hartslag geeft al dubbele cijfers aan. De cijfers zijn zelfs al het dubbele van bij de start !!!  Veel moet en kan er niet

P1070104

meer bij !!! Gelukkig dat Peter en Rene me een heel klein beetje in de luwte van die harde wind zetten. Wat ben ik blij dat ze hun lange lichaam niet weg kunnen stoppen en dat ik ook gelezen heb dat degene die niet op kop zit zeker 20 % minder krachten hoeft te verspelen. Of dit zo is…?? Ik heb er mijn twijfels bij. Allerhande berekeningen gaan door me heen: van explosiviteit tot leeftijd en ik weet het zeker: voor mij geen kopwerk vandaag.

P1070108.JPGRene heeft een topdag, hij sleurt en beukt er maar op los. Gelukkig hoor ik Peter drie keer roepen dat het was rustiger moet.      Goh, ben ik toch niet de enige die het waar heeft ? Na 35 km komt Tongerlo in zicht en het gemiddelde is 26 km, en dat met windkracht 5 tegen. Puf ! Hierna met de wind vol  “in ’t hat” terug. Gemakkelijk..?? Nee dus ! Het is koers en de teller blijft rondom de 40 en als het de Ellerbrug omhoog gaat komt mijn hartslag P1070115zelfs op recordhoogte van 165 slagen per minuut…………………

Als we bijna thuis zijn komt zelfs nog even een waterig zonnetje te voorschijn en hoe gek het misschien klinkt, de reacties na de rit: Peter: “heerlijk gefietst vanmiddag”. Rene: “het was top..!!”. En ik..??  Toen ik de jongens heb afgezet heb ik toch nog maar een extra lusje eraan vastgeplakt…!!!!

 

 

Geplaatst in livestrong racers | 1 reactie

De Eindstraat (7)

De Eindstraat, ooit epicentrum van Horner middenstand. De Eindstraat, plaats waar de jeugd bij elkaar kwam om te voetballen en straat waar het voor de bewoners ook na

IMG_9986

bewoners Eindstraat vijftiger jaren, kent u ze nog ?

gedane arbeid goed toeven was en nog steeds is. De drukte van weleer heeft plaats gemaakt voor een heerlijke rust. De herinneringen aan “’t Inj” zijn reeds door bewoners beschreven. Maar dat er meer te schrijven is over deze straat…laat u verrassen…!

Vandaag een gedicht van broer Arno. Een gedicht dat in het radioprogramma “de Taalstraat” de Eindstraat in volle pracht weergeeft.

Eindstraat (Horn, 1955)

Mijn leven is begonnen aan het Eind; sedertdien zijn vele jaren geteld.                              Het eerste levenslicht kleurde sneeuw en serpentines in winters Vastelaovesgeweld.

Een statig pand met erker, een mooie tuin, een madonna in de kolenkelder;                        in barre oorlogstijden geschetst met bevende hand, maar toch verrassend helder.

IMG_1903

madonna in de kelder

De straat als levendige selfsupport-samenleving: de smid die wagens repareerde en paarden besloeg,                                                                                                                                  de bakker, groenteboer en slager. ’t Was niet veel, maar ’t was genoeg.

Postkantoor en fietsenmaker, kolenboer; de eiermijn in volle glorie.                                 Een schoenlapper, transporteur en kapper; waar blééf die tijd, verdorie?

’t Mariakapelletje, toevluchtsoord en rustplek; ik zie het helder voor me, duidelijk omlijnd,                                                                                                                                                de handen gevouwen voor Onze Lieve Vrouw, staat helemaal aan het eind van het Eind.

Ik herinner me de kermis op het plein, schommels, een draaiorgel, snoep dat ik begeerde.                                                                                                                                             De mijnwerkers, hun plunjezak, het kerkepad, de bus die er dagelijks keerde.

We woonden er middenin met ons gezin                                                                                    Aan het begin van mijn begin.

Ik was jong, mijn jeugd was zonder zorgen, voelde me een hele meneer.                             Er was vandáág; er was geen morgen. Op de Eindstraat toen, daar bij de Leer.

Die Eindstraat, die smalle straat, met in het midden een plein.                                                Ze is er altijd geweest, ze zal er altijd zijn.

Ooit, lang geleden, is mijn leven dáár begonnen. Op nr. 11, tijdens het besneeuwde eerste Carnaval.                                                                                                                                                  Aan het Eind, de Eindstraat; de mooiste plek; die dat was en altijd blijven zal.

Arno Walraven (juli 2018)

P1010075.JPG

jeugd op de Eindstraat (kent u ze nog ?)

Heeft u ook herinneringen aan de Eindstraat, (familie)foto’s als u op de Eindstraat  woont of gewoond heeft en wil u deze met mij delen ? ik hoor het graag !

Geplaatst in Eindstraat, Verhalen | 1 reactie

Proeven

Als men van het leven wil genieten dan moet men proeven ! Van alles proberen en doen én nieuwe dingen oppakken want: “als je altijd doet wat je altijd deed, dan krijg je immers wat je altijd kreeg..!”.

Nu proef ik al volop van het leven, lekker erop uit gaan en figuurlijk volop proeven van het buitenleven: op de fiets of te voet. De natuur ruiken, bekijken en…volop er van proeven !

In letterlijke zin proef ik ook wat af. Elke dag heb ik huiswerk aan deze hobby: wijnproeven ! Een wijnavond met vrienden en andere gezelschappen is klassjenere, gezelligheid en soms ook een lichamelijk zware hobby, zeker als het de wijnavonden  ook nog eens het thema “mijnreis-wijnreis” naar Santiago de Compostela , “Tour de France” of “Giro d’Italia” meekrijgen. Het levensmotto en het wijnmotto is dat het glas altijd halfvol is ! En inderdaad: geen wijnavond.?  De avond begint evengoed met dat wijntje !

Van een geheel andere orde is een wijnproeverij bij een wijnhandel. Bij binnenkomst is het statige pand proeft men het verleden al. Een pand dat als sedert 1862 “familie-wijntraditie” heeft en…bovendien een pand dat al in 1579 in gebruik was als wijnopslag. Vroeger werd immers alleen bier en wijn gedronken want water was in die tijd vanwege de ziektekiemen die erin zaten “not done”. Water was de bron om ziek te worden.

Op de tafels staan ze dan: 23 flessen met verschillende wijnen: wit, rood, edelzoet en champagne !! Wauw…!! Zo gaat het er thuis op een zaterdagmiddag of welke dag ook echt niet aan toe. Hier valt wat te proeven en wat een variatie in smaak en….prijs ! Tja…goede raad is hier helemaal niet duur: “aanvalluhhhhhh”P1070066.JPG

Natuurlijk is het eerst goed kijken, dan ruiken, eens goed walsen en dan (eindelijk) ………proeven. Ja, ik ga het rijtje keurig langs, beginnen met de eerste van de 9 witte wijnen. Die Spaanse schone, die boerse Franse, een Duitse witte Sylvaner van blauwe druiven, die Sancerre grande réserve van 22,25 Euro en die vieilles vignes 1e Cru die men voor 25,95 in de zak mag stoppen…om maar wat te noemen. Ja, dit is het voordeel van een proeverij…van alles en nog wat drinken waar het budget en… het gezonde verstand écht niet toe bereid is om te kopen..!! En smaken…dat doet het.

Als tussendoortje geen hapje maar een bezoek aan de 4 meter onder de grond gelegen wijnkelder waar een opslag van wel 80.000 flessen ligt en de schimmel keurig werk doet. De poetsvrouw mag hier in elk geval niet stoffen ! Na een interessante uitleg over de opslag en de botteling gaat het weer naar boven waar de rode wijn al klaar staat om geproefd te worden.P1070077.JPG

Wijn drinken is een kwestie van smaak. Van de dure wijnen vonden Bea en ik – en dat bleef onder ons – de een naar paardenmest ruiken en de ander,  de Brunello van 46,95, kreeg gelukkig ook niet haar goedkeuring waardoor de ribben gelukkig in ons lijf bleven. De wijnen waren een variatie van jong en oud, vol en licht, soepel en strakke wijn, Italiaans, Spaans en Frans. Kortom, voor elk wat wils.P1070078.JPG

Een genietmiddagje waarbij we de champagne zelfs lieten voor wat hij was. Het glas was na 18 wijnen én twee dessertwijnen meer dan halfvol geweest. Nam niet weg dat bij thuiskomst het huiswerk weer klaarstond: een Valpolicella Ripasso. Tja, één keer ben ik eens niet te streng voor mezelf, het is immers weekend en voor deze ene keer eens geen huiswerk. De Valpolicella Ripasso zal morgen worden geproefd !!

 

 

Geplaatst in Persoonlijk | Een reactie plaatsen

ATB Tocht Vlodrop 18 november 2018.

DE LINK NAAR ALLE FOTO’S !!

https://photos.google.com/share/AF1QipPOmKUOx0onS2UvlKzLQ80ucvzCLNcyEy8MZ9DGowLK20LU3SuPxEsdzVFA8mU0Rw?key=NXZBNkFwWEx6WWVJcXh3R1RmMmtfLVExamVCM2ZR

Om klokslag 8.00 uur is er al volop bedrijvigheid bij de sporthal in Vlodrop. Op de parkeerplaats worden de fietsen in elkaar gezet en bij de inschrijvingen melden zich de IMG_6506.JPGeerste deelnemers. Iedereen is dik ingepakt want…hét (de temperatuur) is minimaal vandaag ! De thermometer geeft minus 4 aan en de fietsers willen zo snel mogelijk op pad: het bospad op, waar men beschut is tegen de koude noordoostenwind.  Vanuit Vlodrop gaat het richting Etsberg en hier gaat het meteen het veld in. IMG_6855
Als zich de eerste aandient – en paparazzi klaar staat – is het voor sommigen al meteen “te paot sjtaon” en IMG_6546.JPGals men dan ook nog eens vol op de plaat komt dan is het voor sommigen écht schrikken. Voor sommigen komt de klim als een verrassing, anderen leggen de schuld bij paparazzi, die voor een mooie foto echt geen centimeter aan de kant gaat.

IMG_6955.JPG Het bos, de hei, de single tracks en de heuvels, het ligt erbij als een glooiend biljartlaken. Niet alleen wordt Limburgs gesproken, ook Belgen, Brabanders en Duitsers zijn weer in grote getale van de partij. Op de pauzeplek wordt de organisatie volop geprezen. Wat eenIMG_7268 mooi rondje, wat een heerlijk weer, wat een goede verzorging en…ook nog foto’s van dit alles !! De 710 deelnemers die aan de start staan zijn heel divers van aard: sommigen met fietsen van meer dan 9.000 euries,

IMG_6693.JPG

10 jaar

deelnemers in korte broek en een deelnemer van 10 jaar die de “oudjes” bij de pauzeplek tot de orde riep om weer op pad te gaan.

Na afloop is het rustig op de afspuitplek. Op een schuiver met sleutelbeenbreuk een valpartijtje zonder erg en enkele fietspech-gevalletjes na is alles prima verlopen. Voor de onfortuinlijke: van harte beterschap !!!!!

 

Geplaatst in twc Posterholt | 5 reacties

atb tocht Vlodrop. De voorbeschouwing.

Nog 5 dagen te gaan !! Of het spannend is…??  Nee !! Sinterklaas is alweer een dag in het land en alle vaders en moeders die op zaterdag  aan de tv gekluisterd zaten om de intocht van de Sint mee te maken kunnen op zondag – en misschien wel met hun kroost – richting Vlodrop gaan om deel te nemen aan één van de mooiste ATB tochten die Nederland rijk is: de ATB tocht Vlodrop !!

ATB staat voor All Terrain Bike en dus zullen de deelnemers over vele terreinen kunnen IMG_3376fietsen. Via de openbare weg zal al gauw het bospad worden opgezocht en als het woord “Meinweg” dan ook nog eens valt dan is een garantie dat het een route wordt die door het bos, door heide en door heuvelachtig gebied zal gaan.

Het weer krijgt volgens weeronline op zondag een 10 ! Beter fietsweer zal er niet zijn en nooit komen. Fietsers, het is nu of nooit waarbij ook weer zeker is dat degenen die ooit hebben deelgenomen aan de ATB tocht Vlodrop nu ook weer aan de start zullen staan.

Ja, het is fietsen, het is afzien, het is zwaar maar…. iedereen kan kiezen: de 30 km of… IMG_0026toch maar gaan voor de marathon van 50 km. En…het is gezellig !! Dames, heren, meisjes en jongens, Belgen, Duitsers, Engelsen, Limburgers en de vele Nederlanders van (soms wel erg ver) buiten de provinciegrens: jullie zijn welkom !!!!

IMG_3000Een perfect uitgepijlde tocht, een hele morgen “onder de pannen” van een geweldig gebied, daarnaast douche voor “paard” (fiets) en “ruiter”(de fietser), zelfs aan wat niet nodig is, is gedacht (EHBO) en…een pauzeplaats waar het letterlijk en figuurlijk niet op kan. En dat alles voor € 4,00 (NTFU leden) of voor ieder ander € 5,00.

Een spectaculaire, gezellige, sportieve zondagmorgen ??? Start op 18 november van 8.00 uur tot 10.00 uur bij de Roerhal te Vlodrop.

Enne…oh ja…paparazzi is er ook bij voor de foto’s !!

Geplaatst in twc Posterholt | Een reactie plaatsen

rondje Schümm

Voor de kenners en de volgers van twc Postert zal het geen verrassing zijn als de route naar Schümm gaat. Zij weten precies hoe ze in Schümm komen namelijk via de eenzame boom op het plateau……  Ja, ja !! Voor de livestrongracers is dit echter andere koek en bij de start zie je alleen maar vragende gezichten. Waar gaat het naartoe ??? en…waar ligt dat nu weer. Mijn reactie dat het richting “Schierwaldenrath” lost al veel op: het klinkt Duits en het zal dus wel naar Duitsland gaan.

Bij de start word ik meteen door Hans verrast. Hij geeft me een speldje van Sparta. Zal hij dan ook een e-bike gaan aanschaffen en zal ik de enige zijn die nog niet elektronisch

IMG_2748

speldjes, speldjes, speldjes !!

onderweg gaat..?? Hans helpt me meteen uit de droom. Het speldje stamt uit de tijd dat elektronisch fietsen nog niet bestond, hij heeft wielervrienden gelezen en zag dat ik speldjes verzamelde.

Routecommissaris Peter heeft het goed voor elkaar. Volgens het “doordraaisysteem” gaan we op pad. Elke 3 km wordt doorgedraaid, iedereen komt naast iedereen te fietsen en de gesprekken gaan over monumentenglas, verbouwingen, badminton, wandelen, het weer, kleding en…soms ook nog eens over fietsen . Het is mijn pech dat ik naast Ron fiets als het in de Linnerweerd omhoog gaat want…. weg is Ron en…meteen de rest er achteraan. ja…alleen Hans en ik hebben wat moeite maar… we rijden dan ook nog niet elektrisch !!

Na 17 km gaan we de grens over en gaan we rechts voorbij Heinsberg. Meteen krijgenP1020846.JPG we een mooi uitzicht want het is al meteen klimmen en dalen. Voor heuveltjes hoeft men echt niet naar Zuid-Limburg ! Vijfentwintig km van huis en nietszeggende plaatsnamen als Löcken, Braunsrath, Scheifendahl en Pütt komen voorbij totdat we via allerlei stille veldwegen Schümm bereiken. De eenzame boom..??? P1020839.JPGIk geloof dat niemand er op gelet heeft…!! En de korte pauze in Schümm..?? geen koffie !!  Het zou een vriend van Peter zijn die er woonde maar…die gaf dus even niet thuis. Gelukkig is het goed doorwisselen en fijn fietsen met de fietsbuur die toch beter is dan die verre vriend en als door Saeffelen komen weten we dat Spaanshuisken – en dus de grens – vlakbij zijn.

In Horn aangekomen kan ik concluderen dat: de 1513 verbruikte calorieën me  ‘s- avonds heerlijk van pas komen (niet één maar zeker twee wijntjes); we een machtig mooi rondje voorgeschoteld hebben gekregen; dat dit ook nog eens in prima gezelschap gebeurde en…dat dit voor herhaling vatbaar is !!

en..oh ja…eens meefietsen, hoe meer zielen, hoe meer vreugd…!!

Geplaatst in livestrong racers | Een reactie plaatsen