Herinnering

2008 mnt ventoux - alpen 019

2008: 3 x de Mont Ventoux op één dag

Vandaag neem ik u even mee terug naar het jaar 2008. Het was een topjaar !!  Een jaar dat voor altijd in mijn herinnering zal blijven als hét jaar..!!  Een jaar dat een lang gekoesterde wens in vervulling ging: ik werd officieel “gek” verklaard !!!

Fietsgek was ik al lang. De Belgen spreken over “malloot” maar om de officiële titel dat je 2008 mnt ventoux - alpen 151goed gek bent te krijgen ……daarvoor moest ik naar Frankrijk. Én…ik moest er ook nog het nodige voor doen. Het was een warme dag in de Provence, de thermometers gingen richting de 40 graden en om op zo’n dag drie keer de Mont Ventoux te beklimmen dan krijg je met recht de titel “Cinglé” (GEK) opgespeld. Keikapot maar…supertrots was ik.

Met deze titel op zak was de koek nog niet op. De auto in en richting Guillestre,

2008 mnt ventoux - alpen 113

overal marmotten

fietswalhalla voor liefhebber die de “hollandse drukte” rondom de Nederlandse Alp (Alpe d’Huez)  een beetje wil ontwijken. In dit fietsgebied pur sang is het stil, heel stil. Een gebied waar de stilte alleen doorbroken wordt door het geluid van die hijgende fietser óf…… die fluitende marmottes. Overigens, geen marmotjes zoals wij die kennen en in dat kooitje rondjes draaien…nee !! marmotten van wel 75 cm groot. Dit is het gebied van Alpenreuzen als de col de Izoard en van de colle

2008 mnt ventoux - alpen 096

gevaarlijke afdaling

di Angello oftewel de col d’Angel. Deze laatste col zal de meeste Nederlanders – tot de dag van gisteren !! – niet zoveel zeggen.  De dag van gisteren zal voor veel wielerliefhebbers in herinnering blijven als de dag dat Steven Kruiswijk (de man die de Giro niet kon verliezen) door een val in de afdaling van de col d’Angel toch met lege handen kwam te staan. Slechte herinneringen !!

Wat voor de een een slechte herinnering is, is voor de ander juist een heel mooie herinnering. In 2008 was ik er één met de stilte en tijdens de afdaling maakte ik

2008 mnt ventoux - alpen 121

top col d’Agnello (typisch grensgeval)

ook hachelijke momenten mee. Overstekende marmotten !!   en…. in het diepere gedeelte behoorlijke steenlawines die op het wegdek terecht kwamen……..  Het was genieten pur sang: aan de Italiaanse zijde zat het potdicht en aan Franse zijde scheen de zon. Deze col is een typisch grens”geval.  Boven op de top…….. het fototoestel op automatisch klikken gezet en me op 2744 hoogte even vereeuwigen en….. als een speer omlaag  !!

Geplaatst in Uncategorized | 2 reacties

KSV Horn 90 jaar (2)

Het is inmiddels alweer 3 maanden geleden dat ik een berichtje schreef over de verjaardag van KSV Horn. We schrijven nu 22 mei en over ruim een week is het feest bij KSV en …wat een feest  !!  Maanden en maanden is men bezig geweest met de organisatie van het P1140001gebeuren en de kranten koppen met veelzeggende kreten als “JUBILEREND KSV HORN PAKT UIT” en “ZATERDAG 4 JUNI: FIEËST IN ‘T DORP”. De week voorafgaande aan het feest zal er zelfs een heuse “ksv Horn voebalkrant” in de brievenbus vallen…!! Ksv 90 jaar: voor mij reden in mijn archief te duiken.

Van donderdag 2 juni tot en met zondag 5 juni is het te doen rondom het feestpaviljoen Beegderweg. De voetbalclub komt vol in beeld en als op donderdag ook nog eens “90 jaar ksv in beeld”, een fotopresentatie van 90 jaar voetbal in Horn gepresenteerd wordt dan mag duidelijk zijn: de schijnwerper is gericht op KSV HORN.

Een lang weekend voor leden, oud-leden en de hele gemeenschap waarbij de jeugd – en wie de jeugd heeft, heeft de toekomst !! – volop in het feestgeweld betrokken wordt. Ook zal het een feest worden waar topscoorder aller tijden van VVV Venlo (135 doelpunten) en grootste voetbalgrootheid dat Horn heeft voortgebracht – onze eigen Maurice Graef (ik was nog ooit jeugdleider van deze topper en….zal ik hem mede gevormd hebben ???) – als presentator acte de présence geven.

Maar…ook leden en in het bijzonder “oud leden” zullen gefeteerd worden want jubilarissen die 50-, 60- of zelfs 70 jaar lid zijn, zijn al op gevorderde leeftijd. Het zijn mensen die zich verdienstelijk hebben gemaakt als voetballer, jeugdleider of bestuurder. Het zijn mensen P1120629wiens hart “rood-wit” klopt en de gevleugelde uitspraak van de 70-jarige jubilaris Jan Knoops “hup die rood witte..!!” zal menig speler (ook na vele jaren) nog luid in de oren klinken.

Negentig jaar KSV. Tijd om herinneringen op te halen. Herinneringen die volop aangehaald zullen worden tijdens het voetbalcafé op vrijdag 3 juni. Een herinnering die bij

P1130001

jeugdleider B1 1980-1981

mij begint in 1966 met 17-0 en 10-0 nederlagen tegen respectievelijk Thorn en Grathem, onvergetelijke kampioenschappen met de hoofdmacht in 1981 en 1987 tot de uitverkiezing van speler van het jaar bij de veteranen (1992).   Ik zie me nog langs de deuren lopen met donateurskaarten óf de deuren afgaan voor de verjaardagsactie

P1120997

onder het stof in een hoekje op zolder gevonden: herinnering uit het verleden….

(één cent per jaar…). Het voetbal”bal” op carnavalszaterdag …… daar moest men bij zijn !! Het waren geweldige tijden om met de jeugd op pad te gaan. Op de fiets naar de omliggende dorpen en onderweg werd menig boomgaard “kaalgegeten”.P1140006.JPG

Herinneringen aan spelers….  wat te zeggen van een Willy Opbroek. Menig supporter ging naar eersteklasser RFC kijken waar hij de sterren van de hemel speelde. Of Schmeitz….de eerste Horn 1 speler die het aandurfde om in de winter met een maillot te spelen of… Huub Theunisssen, de Henk Groot van Horn 1.

Ook denk ik terug aan het vertrekpunt bij uitwedstrijden: café Jakma. De opstelling die wekelijks bij het plakbord aan de kerk te raadplegen was, de tijd van géén kantine naar een houten noodlokaaltje tot een machtig mooi spelershome en kantine.  Harrie “vanne Puk”, die de door Mia gemaakte thee kwam brengen of .. de fantastische fanatieke supportersaanhang zoals Miet Kessels, Theike vanne Dorskas (en het verhaal van de “verdiende” Zaanse klok in Sint Odilienberg) , Tuur en Zus van Vlodrop of Niek Rijckx. Mooie tijden, mooie herinneringen.

Maar ook denk ik terug aan degenen waarmee ik  gevoetbald heb of anderszins te maken heb gehad en die overleden zijn. Bair Hamans (mister ksv) die als een vader voor elke speler was (bij vragen of

P1140004

groepsfoto ksv Horn in 1966

problemen: Bair vragen). Het was een eer om met spelers als Bair Meevissen, Fer Maessen, Tjeu Knoups, Giel de Kunder of Frits Knoops gevoetbald te hebben. Ook jongeren als Leon Lintjens, Har Opbroek, Kees van Herten, Wim Rijckx of mijn vriend Marc Kessels – ze zouden nog voorop gelopen hebben tijdens dit feest – zullen tijdens het feest  zeker in goede herinneringen herdacht worden.

In tijden van fuseren kan anno 2016 nog steeds gezegd worden: KSV Horn bruist !!! KSV Horn leeft  !! Beleef het mee !!!!

 

Geplaatst in Persoonlijk, Sport | Een reactie plaatsen

Oost west…..

Inderdaad…..de titel afmakende dan is het thuis toch echt best…! Maar, er zijn meer plaatsen waar het goed, beter, best is en enkele malen per jaar meen ik dan ook om thuis te moeten vluchten en af te zakken naar dat andere plekje dat inmiddels al als “bjjna thuis” wordt gezien. Ja, even weg van de hectiek van het moeten, weg van het werk, weg van de fiets, weg van de drukte. Kortom: helemaal weg !

image

Dat “helemaal weg- stekkie” heb ik zo’n 10 jaar geleden gevonden in de Allgau. Was het toentertijd echt helemaal weg en was ik zelfs verstoken van radio of tv, om nog maar te zwijgen over internet, de tijd heeft hier ook niet stilgestaan en ook al miste ik dit alles niet, vandaag de dag is alles aanwezig. Of al deze

image

gemakken reden zijn om hier jaarlijks enkele malen neer te strijken ? Nee dus ! De reden om hier telkens naartoe te trekken zijn zo divers: het mooie landschap, de fantastische natuur, de flora, de fauna, de seizoenen (gistermorgen stond ik op en bleek dat de sneeuwgrens nog eerder beneden was dan ik !). Het is een

image

gebied waar traditie met hoofdletters wordt geschreven en een feestdag volop in klederdracht wordt gevierd. Oude tradities als het schalengarrennen (ik heb er ooit over geschreven), de viehscheid (en hierover heb ik zelfs meerdere jaren een verhaaltje aan besteed) of het alphoornblazen zijn reeds sinds mensenheugnis een terukerend fenomeen.

image

Maar… de Allgau is er ook voor de actieve vakantievierder. De fietser, de watersporter, de wandelaar, de paraglider etc. etc..Te land, ter “See” en in de lucht kan men hier volledig aan zijn/haar trekken komen. Voor mij is de Allgau echter synoniem voor rust.

image

Lekker wandelen, veel stilstaan, nog meer stilstaan, om me heen kijken, stil staan en plaatjes maken. En terug op de kamer vanuit het balkon genieten van de boer die de koeien ‘s avonds door de straat loodst richting stal, genieten van de mooie vergezichten maar bovenal genieten van de rust, ook al wordt die af en toe verstoord door de bellen die om de nek van de koeien hangen……

image

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

De teller

Cijfertjes…ik heb er wat mee !! In mijn militaire diensttijd was het afstrepen: ‘s middags een streepje en ‘s avonds werd dat streepje een kruisje: 14 maanden lang ! Of die militaire diensttijd lang duurde..??  Het viel best mee: ik had plezier aan het strepen en aan het aftellen.

Hoe lang moet ik nog werken..?? Ik durf het bijna niet te zeggen en ik denk dat niemand het  weet. Ook al zet ik nog geen streepjes: tóch ben ik aan het aftellen !! Of ik ooit nog eens met een rollator naar mijn bureau zal lopen…………?? Ik hoop het niet !

Het leven…?? dit is voor mij nog geen aftelsom en eerlijk gezegd ben ik er nog helemaal niet mee bezig. Ik wil nog zoveel en heb nog zoveel doelen en ik heb nog zoveel te doen. Het glas is nog steeds halfvol, elke dag opnieuw, zowel figuurlijk maar ook letterlijk !!

En..het is niet elke dag alleen maar aftellen. Ook ben ik dagelijks bezig met optellen en ik kan u verzekeren…ook hiervan geniet ik met volle teugen.

Bij het voltrekken van huwelijken gaat de teller behoorlijk richting “4 x 1”. Binnenkort is het zover en zonder dat het bruidspaar – of wie dan ook – iets van “mijn” 1111 jubileum zal weten zal het een ceremonie worden die de “1” hoog in het vaandel heeft. Iets unieks, iets eenmaligs voor twee mensen die “samen sterk” als één verder zullen gaan.Een huwelijksvoltrekking  waarbij de nummers één van de dag hoog op een voetstuk zullen worden geplaatst en zo hoort het !

P1120640Zo zijn er nog meer zaken waarbij de teller oploopt. Gisteren ontving ik een klavertje vanwege behaalde meesterpunten(500) met bridgen. Het mooie is dat dat klavertje een speldje is en ja…speldjes  verzamel ik !! Ik was er blij mee want een dergelijk speldje ontbrak in mijn verzameling. En de teller gaat door: hij staat nu bijna op 600 meesterpunten. Op naar de 2000 !! want….. dat levert weer een speldje op !!

Een andere teller is voor mij dé teller: mijn kilometerteller. Elke eerste dag van het jaar

P1090021

vlak voor me: dat tellertje

staat hij op “0” en eind december is het streven om over de 10.000 te zitten. Dat het de laatste jaren ruim overtroffen wordt zal wel aan het weer gelegen hebben en op dit moment kan ik meedelen: ik zit goed op koers !! Na 4 maanden en 13 dagen heb ik 4.545 km weggetrapt: hoogste tijd voor een weerdipje zodat ik een weekje rust kan nemen !!

 

Geplaatst in Persoonlijk, Sport, Uncategorized | Een reactie plaatsen

Moederdag !

Moederdag !!  een dag met een gouden randje; een feestdag !  Elke tweede zondag in mei

IMG_7744

een echte bloemen”ruiker” voor al die moeders !!

komt deze dag terug als die feestdag, en dat al vanaf 1925 !  Of dit al een lange tijd is…. de kerk doet dit al veel langer…!! Maria, de moeder van Jezus wordt immers al veel langer vereerd. In Spanje (el dia de la Madre…alleen die naam al !!) stond moeder de vorige week al in de schijnwerper. Of het goed is ??? eigenlijk zou moeder veel vaker in het zonnetje moeten worden gezet !!!

Op facebook zie je op deze dag allerlei kreten voorbij komen. “Jij bent de beste, de liefste”.

IMG_7741

moederdag: de bloemen kunnen niet weelderig genoeg zijn..!!

Mooie woorden voor die vrouw die zich nooit ergens langs strijkt: de was, de poets, het eten of … de strijk. En dan heb ik het nog niet over zaken als verzorging en opvoeding ! altijd klaar staan en altijd dat luisterend oor en waar kan, dat helpend handje….

P1120618

 

 

Zo gaan mijn herinneringen ook terug: mooie herinneringen !! Een vrouw uit duizenden die altijd voor “haar jongens” klaar stond. Moederdag is en blijft moederdag en ook ik heb vandaag even hierbij – en bij haar – stil gestaan. Een “hemels” plekje, de mooiste plaats, vlakbij het kasteel. Trots kan ik zeggen:  “Mam, moeder, het komt je toe, je hebt het verdiend !! Bedankt !!”

Geplaatst in Persoonlijk | 1 reactie

Memorial Wil Bruinsma Classic

Op 2 mei 2015 ging een goed “gemutste” (gehelmde) groep op pad voor die rit naar het

P1070749

waar een Wil is, is een weg !!

hijgende hert. Het zou de laatste rit van Wil Bruinsma worden en de groep twc fietsers werd aan de voet van de Camerig het zwijgen opgelegd.

P1070748Bijna een jaar later heeft Ger Schmitz een “memorial-rit” uitgetekend die via de Camerig naar Vijlen – het dak van Limburg –  zal leiden. Onder het motto “waar een Wil is, is een weg..!!” zal de tocht altijd doorgaan: “weer of geen weer”, aldus Ger.

En…het is op 30 april duidelijk “géén weer”. Bij de start 7 graden (een hemels getal !) en…miezerregen. Het is Wil die vanuit de hemel de groep volop aan

P1050166

okt 2014: Wil, zoals iedereen hem kende: volop aan het genieten !!

het zegenen is en ja….dat doet hij écht goed ! En de gezegenden..??  Ze kunnen er om lachen als ze denken aan die lachende Wil, die met die kwast staat te zwaaien. Dat er 7 fietsers wind, kou en regen trotseren kan ook geen toeval zijn en de 7 zal later op de dag nog eens in het verhaal terugkomen. Degenen die niet op de fiets zijn gestapt, ik weet zeker dat al die fietsers niet alleen aan hun gezondheid gedacht hebben maar…. ook  de hele dag met hun gedachten bij Wil zijn.

Robrrrrrrrrt heeft het koud, heel koud maar na deze dag een weekje het bed houden is voor

IMG_0181 (002)

en niet alleen Ger ziet dat het goed is…..

hem geen probleem. “Hier moet ik bij zijn”, is zijn erg korte commentaar. Via de Selfkant-gemeenten voert Ger de groep naar  het zuiden. Ger, de voorop fietser en met zijn 68 jaar op de teller de nestor van de B-groep, houdt het tempo strak totdat Huub R. weer over de “rooije” is: lek !! Of het aan de bandenkeuze ligt …??  In de regen maakt het allemaal niet uit als er maar kan worden doorgefietst. Een gedwongen pauze is dan ook vervelend en kost tijd, energie en….. warmteverlies. Eenmaal weer op pad volgt weer een “lek”. Dit keer is het nieuweling Hans die dit vervelende woord uitschreeuwde. Enkele routiniers zeggen al dat het niet alleen bandenkeuze is maar dat het lek rijden ook  met vorm te maken heeft: “emes dae good riedj haet noewts lek…!!”.

Bij de Camerig  staan Marion Bruinsma

IMG_0178 (002)

ter gedachtenis aan Wil samenkomst op de Camerig

met familie en een afvaardiging van de twc Postert familie de renners reeds op te wachten. Er wordt niet alleen letterlijk maar ook figuurlijk stilgestaan bij de plek waar Wil voor het laatst op de fiets heeft gezeten: een van de mooiste plekjes van Nederland ! Namens twc plaatst interim voorzitter Etienne een roos bij de gedenkplaats.

Hierna gaat de groep weer op pad richting

IMG_0170

“de knuip aaf”: alweer lek !!!!

Vijlen waar die welverdiende kop soep (lekker warm !!!) door iedereen verorberd wordt alsof men al dagenlang niets meer gegeten heeft. Dat het bleef miezeren en dat het koud bleef mag duidelijk zijn, zeker als ik het nog eens heb over dat hemelse getal 7. Maar liefst zéven lekke bandjes telde de groep. Hans K. (uit de Weerd; hij maakt ook de meeste kilometers om in Postert te komen) stond vooraan bij het uitspreken van het “L” woord, maar liefst twee keer reed hij lek. De nieuwelingen lieten deze dag weer behoorlijk van zich horen: Huub R. kon het niet hebben dat Hans zoveel aandacht kreeg en ….. hij “mocht” drie keer “LEK” roepen……..

Ruim “zeven” uur na het

FB_IMG_1462086202467 (002)

“gezegend” lek !

vertrek was de groep weer in Postert. Nog even napraten bij een kop koffie was er dit keer niet bij. Het ging meteen naar huis voor die traktatie:  die douche ! Geen koude douche maar….heerlijk warme stralen !

Het was koud, iedereen was moe maar ook voldaan over de geleverde prestatie ! Een rit die de boeken in gaat als gedenkwaardige memorial waar nog lange tijd over gesproken zal worden en … dat houdt de bijzondere persoon Wil Bruinsma levend !

 

 

 

Geplaatst in twc Posterholt | 1 reactie

expeditie Noordkaap (3)

Vandaag, 27 april 2016, Koningsdag en het weer spant vandaag toch wel écht de kroon. De koudste koningsdag ooit !! Een goede reden om lekker binnen te blijven, ware het niet dat ik ‘s morgens dat “eppje” kreeg van Peter of hij alwéér alleen moest gaan fietsen. Ik was meteen “om” alleen….toen kreeg ik alsnog die afmelding van Peter. Tja Peter, je hebt ge bluft maar verloren: ik ben gegaan……………!!

de route op Google MapsHet is al een hele tijd stil rond mijn berichtgeving over de expeditie Noordkaap. Het laatste berichtje dateert alweer van 22 november 2015. In de tussentijd is veel gebeurd. Maatje Robert gaat niet mee – te koud en te lang weg – maar misschien krijg ik zoon Bas of dochter Fleur mee. Minimaal 5 weken onderweg..??  Of dat gaat lukken..??  Ook al is de “Noorse variant” de mooiste, ik ben ook de “Zweeds-Finse” (en kortere) variant aan het bestuderen. Wie weet, misschien krijg ik een andere lezer van mijn verhalen wel enthousiast om mee te gaan op expeditie.

In elk geval…vandaag was het een echte expeditiedag: koud, wind, regen en hagel. Een dag om er eens op uit te gaan en eens te ervaren wat het is om richting Noordkaap te gaan. Rond de klok van 10.00 uur ga ik eens op pad en het is meteen raak: wind tegen ! Ik denk aan de expeditie Noordkaap in mei/juni 2017 en hoop dat de wind ‘s zomers in Scandinavië uit het zuiden komt. Het is flink werken en als het dan ook nog eens begint te

P1120523

een extra jas, blik vooruit en doorgaan….

hagelen op de open vlakte voor Heibloem denk ik dat dit toch wel echt extreem is: ‘s zomers zal het in Scandinavië toch wel beter zijn hoop ik. Ik doe de regenbroek, de handschoenen en een extra jas aan en…door !!! In Meijel klaart het alweer een beetje op en meteen gaan weer een paar laagjes uit (die enkele km’s verder overigens toch weer aan gaan !). Langzaamaan begin ik koude voeten te krijgen en besef ik dat overschoenen geen overbodig iets zal zijn om mee “op expeditie” te nemen. Bij het verlaten van Limburg begint

P1120529

uitgestrekt Brabants land met mooie wolkenluchten

het te stortregenen en omdat ik niet verder kan over de provinciale weg wordt het “binnendoor” fietsen en….besef ik meteen dat een garmin of polar navigatie geen overbodige luxe. Of zullen in Noorwegen en Zweden en Finland niet zoveel wegen zijn dien richting het noorden gaan…?? Na een tijdje in “midden van nergens” te hebben gefietst zie ik in de verte een kerktoren opduiken: het schijnt Asten te zijn. Asten, een koninklijke plaats ! Hier bevindt zich namelijk de Koninklijke

P1120533

Jan die Smet van Asten

Klokkengieterij Eijsbouts waar in 1993  de toenmalig grootste klok ter wereld gegoten is, een geschenk van de Britse koningin Elisabeth II aan Nieuw-Zeeland. Men heeft Asten toen ook als klokkendorp uitgeroepen.  In 2006 is door de Koninklijke Eijsbouts opnieuw de grootste klok ter wereld gegoten, 36.000 kilogram zwaar met een klepel van 1.500 kilogram. Deze klok was bestemd voor een Japanse ondernemer die daar een van zijn vakantieparken mee wilde sieren. Asten, klokkendorp ! Op de markt  is het meer dan levensgrote bronzen beeld van de 15e-eeuwse klokkengieter Jan die Smet van Asten daar getuige van.  Ik denk ook even terug aan mijn rit tegen de klok in Asten in 2013 en die derde plek mij ten deel veel tijdens het Nederlands kampioenschap toerfietsen. Een leuke herinnering aan Asten in tegenstelling tot Asten vandaag: donker, wind en regen !

P1120553

links en rechts van me opklaringen maar ik moet vooruit en daar hangt me weer een lucht…!!

Asten is vandaag het keerpunt en in de wetenschap dat het nu met de wind mee is geeft me net dat extra beetje: ook de natuur doet volop mee want onderweg krijg ik inderdaad ook net dat extra beetje mee: volop hagel en regen en een plaats om eventjes te schuilen: in geen velden of wegen te zien ! Na een uurtje of vier ben ik dan bijna thuis en met nog twee kilometer te gaan toch nog eventjes dat hagelbuitje alsof het erbij hoorde !!

P1120556

heerlijk thuiskomen !!

 

 

Rond kwart voor twee….home sweet home, gelukkig geen tent opzetten, gelukkig geen gepruts met een brandertje om wat warms te kunnen nuttigen maar een warm bad om de tenen weer warm te krijgen en geheel in stijl op deze koningsdag: oranje soep voorgezet krijgen die met zorg klaargemaakt is !! Hoe mooi het allemaal was…..dit laatste is toch het mooiste van alles !!

 

Geplaatst in expeditie Noordkaap | Een reactie plaatsen