onder de 10 !

Als men alleen maar met een tien tevreden is dan is alles onder de tien gewoonweg niet goed ! Met temperaturen onder de 10 graden kan men op 23 mei eigenlijk nog minder dan tevreden zijn: het is gewoonweg “helemaal niets !!”. Te nat, teveel wind en daarbij dus ook nog eens veel en veel te koud.

Sinds mensenheugenis of beter gezegd; sinds de weercijfers opgemeten worden (en dat is al meer dan 100 jaar is het niet voorgekomen dat de temperaturen op 23 mei onder de 10 graden blijven. Om precies te zijn kan ik weergeven dat de temperaturen op het paparazzipleintje en omgeving op een schamele 8 1/2 graad is blijven steken.

Iets dat nog nooit gemeten is dat moet toch ervaren worden en daarom besloot ik vanmiddag maar om de stoute – of beter gezegd, de fietsschoenen aan te trekken om deze unieke gebeurtenis aan den lijve te ervaren.

Het is droog als ik vertrek en de buienradar geeft aan dat ik me ontzettend zal moeten

donkere wolken boven Roermond.

haasten om droog thuis te komen. Meteen vanaf het vertrek zie ik erg dreigende wolken maar ik ben er niet zo bang voor immers….. de radar was duidelijk ! Maar… ik zal wel de vaart erin moeten houden; geen tijd om die foto te maken, niet stilstaan maar……hollen en doorgaan ! De kou……?? Och, eigenlijk valt het best mee. Het voelt eigenlijk net zo aan als mijn fietsritje in de winter met 8 graden. En eerlijk gezegd, die winter …. ?? is die al weggeweest..?? De overschoenen zorgen ervoor dat ik geen koude voeten krijg en de winterhandschoenen….die zijn zelfs thuis gebleven..!! Fiets ik normaal onder de 10 graden niet met de zomerhandschoentjes……, de rit van vandaag heeft me geleerd dat ik in het vervolg pas onder de 8 graden mijn handen met winterhandschoenen moet inpakken.

Het ging richting het “ei van Sint Joost”, donkere wolken boven het “ei” en ik voel me een ei want….ik fiets de regen tegemoet ! Op 300 meter van het “ei” toch maar rechtsaf want ik verwacht dat het boven het “ei” regent. Vervolgens gaat het hard – tegen de wind in – richting Linnerweerd en stuw en kan ik het niet nalaten om het mooie en dreigende wolkenspel vast te leggen. 

 

Een tandje bij en alles doet pijn om uiteindelijk doodgelukkig maar ………door en door zeik- klets-, kliedernat thuis te komen en dat terwijl het niet eens geregend had !!!

Lars wint de tour….!! (4)

Het pinksterweekend 2013 mag bij de een weer bijgeschreven worden als het weekend van de illusies (zie Nederlandse resultaten in de giro d’italia) maar de kijk die ik reeds in 2009 (bijdrage 31 december 2009 !!) in de glazen bol deed is nog superhelder !! Ik zag één ding: een Limburgse tourwinnaar in de persoon van Lars Quaedvlieg …!!

1e plek te Nandrin (Be)

Vervolgens heb ik in januari 2010 en in mei en juli 2011 gewag gemaakt van dit heuglijke gebeuren en ik ga u niet teleur stellen want “the story of Lars wint de tour” krijgt een vervolg want: hij gaat ‘m winnen !!!!

Ik denk nog even terug aan het moment in de Ster ZLM Tour toen Michael Boogerd een sprintje maakte om met deze “youngster” op de foto te mogen…….

En, ik hoor Lars achteraf nog mompelen:  ”Het is dat hij (Michael red.) het zo graag wilde maar als ik met iemand op de foto zou willen dat zou het met Fabian, Tony, Andy of….Lance zijn”. Maar toch had hij veel respect voor de prestaties van Michael: “een trainingsbeest die alles deed voor de sport”.  En met “alles” doel ik dan op zijn inzet en aanwezigheid bij de talloze goede doelen en uiteraard ook de sportieve prestaties.

Over doelen gesproken: terug naar de man met een “doel”: het winnen van de tour !

maandag 25 maart 2013
de Limburger

Na het lezen van de eerdere edities van “Lars wint de tour” zijn er reeds vele volgers die op maandagmorgen de krant eerst openslaan bij de sportuitslagen om te kijken wat Lars gemaakt heeft.

Lars, de jongeman die in zijn vrije tijd onderuitgezakt op de bank (ja…veel rusten is nu al aangezegd) naar programma’s als South Park, de family Guy of snellere programma’s als Top Gear  of Sporza kijkt, is op de fiets niet de dromer maar de attente, voorin fietsende man met dat ene doel: winnen !

En winnen deed ie !!! Op 14 april is in Nandrin, in de Belgische provincie Luik, een

Lars voert de kopgroep aan

selectieve omloop met een smerige klim. Een koers over 71 km en na 1 uur en 53 minuten is het Lars die de Belgen Milan Menten en Koen Daerden het nakijken gaf. Sprinten…?? Nee, het werd geen sprint ! Met 10 seconden verschil wist Lars deze koers op zijn naam te brengen. Een internationaal hoog aangeschreven koers is binnen !!!

Tijdens de districtskampioenschappen tijdrijden op hemelvaartsdag werd in

op weg naar de titel

Arcen ook weer de maat genomen van de concurrentie. Stan Bertram en Yente Clauw hadden het nakijken en de tijdrittitel 2013 is binnen !!! …….en de vergelijking met Gösta Petterson komt steeds dichterbij. (Gösta won in 1971 de Giro d’Italia met 2min32 voorsprong op Herman van Springel en…laat deze Herman de Tour met 38″verliezen van de Nederlandse 1e tourwinner Jan Janssen dan mag duidelijk zijn dat Gösta een geweldig voorbeeld is !).

Dat de resultaten van Lars niet onopgemerkt zijn gebleven blijkt uit het feit dat Lars door de Nederlandse bondscoach is opgeroepen om deel te nemen aan de  Trofeo Karlsberg, een etappewedstrijd die van 30 mei tot 2 juni  in Saarbrücken wordt verreden.

Of we Lars daar reeds op het podium mogen verwachten..?? Lars, je weet dat al je volgers in die periode het “world wide web” en de krant uit en te na zullen uitpluizen want …wie moet verdorie die tour anders winnen…???

Moederdag !!!

Vandaag is het dan weer zover. Een keer per jaar is er een speciale dag voor degenen die dit het meest toekomt: de moeders !! Altijd klaar staan, de boterhammen (in sommige gevallen) smeren, zorgen dat er wat op tafel komt (wat zou menigeen er een stuk afgetrainder uitzien en niet te vergeten, degenen die zich niet langs de poets, de afwas, de was of de strijk probeert te strijken…….

Ja, ook ik sta even stil bij mijn moeder; zorgen en altijd klaarstaan. De herinnering zegt me dat ze het goed heeft gedaan !! en dat haar ook deze zonnige knipoog toekomt !!

Sommige moeders zoeken de zon op: naar Spanje, Italië of zelfs Bulgarije en zetten zichzelf in de zon; anderen worden in het zonnetje gezet door het ontvangen van die dikke bos bloemen. Ja, de seringen maken de blits en zorgen bij menig moeder voor een heerlijk ruikende paars-witte kamer of gang.

En…menig moeder verlangt juist op deze dag naar die oase van rust en zegt tegen vader: “ga jij maar fietsen”.

“Geen weer om te fietsen met deze buien, deze harde wind en deze kou maar Carin stuurde me op moederdag fietsen en dus ben ik  maar gegaan…!!”, aldus een steeds naar de dreigende luchten kijkende Dion. Het is de routecommissaris die de buienradar uit en te na bestudeerd heeft en met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid een rondje heeft uitgestippeld dat de nattigheid wel eens weg van het HRR-peloton zou kunnen houden.

In de Weerd aan gekomen is het omkijken (“daar regent het nu”) en als naar rechts gekeken wordt dan ziet men in Linne erg donkere wolken hangen (“als we daar aankomen dan is de regen daar al overgetrokken”). Wijsheden die ook nog eens perfect uitkwamen: de weg was nat maar geen spatje regen !! Via Maasbracht ging het de Maas over richting Thorn maar…… een druppeltje en de “commissair” dirigeerde de groep meteen een andere kant op en….. het bleef wederom droog !!

Toen Dion in Wessem dacht dat het richting Horn ging had hij buiten de routecommissaris geteld. “Het is geen vaderdag vandaag en daarom geen cadeautjes, we hebben nog een km of 15 te gaan !!”. Als vervolgens via Grathem naar de Heel wordt gekoerst zien de renners rechts wederom erg donkere wolken samenpakken. “En toch gaan we nog via de sluis langs het kanaal” was het gedecideerde commentaar van de routecommissaris. Op het paparazzipleintje aangekomen bleek dat er geen 5 minuten langer gefietst had moeten worden: de hemelsluizen gingen volop open en moeder….. ze werd in elk geval niet getrakteerd op een modderig pak dat meteen de was in zou moeten  !!

 

de ballen…!!

Zaterdag 11 mei was alweer eens zo’n dag. De hele morgen mooi weer en toen het tijd werd om me op te pakken om naar postert te fietsen…..stortregen boven het paparazzipleintje en omgeving…!!! Balen want een zaterdagmiddagtochtje naar de ballen..!! en ook nog eens een mooie tocht naar Gereonsweiler….. hij stond rood omcirkeld in mijn agenda ! De enige fietser die ik buiten zie is de postbode en ik weet zeker: die heeft er ook geen zin in…!!

wat een weer om 12.00 uur !

Dus stond er niet veel anders op dan tussen de buien door met de HRR voor dat tochtje “in de buurt” te blijven. Ongetwijfeld zal het weer hard gaan en dus is het zorgen dat het bordje niet te vlug leeggegeten wordt. Zonder te ‘linkeballen” is het gewoonweg zuinig zijn en zuinig blijven.

Bij het vertrek van de HRR tocht bleek dat bovengenoemde alinea in zijn geheel niet opging  want….. er was namelijk nog een “derde bal” in het spel. Een bal die weleens bij “propere vetzek” voor komt. Als men weet dat een tochtje van 60 km (verzet 39×16) ruim 11.000

het lijkt wel een zegegebaar: “ik heb er drie…!!!”

pedaalomwentelingen geeft dan geeft dit aan dat er heel wat heen en weer wordt bewogen op die enkele vierkante centimeters dan mag duidelijk zijn dat men veel aandacht moet geven aan dit “broekbereik”. Gewoon in de “blote naakse” op die zeem en niet ook nog eens een schurend “slippertje” gebruiken. Je wil wel proper zijn maar uiteindelijk dus….die propere vetzak !!!

“Wat een geluk !!!” klonk vanuit het peloton toen bleek dat degene met de 3e bal zelfs niet

het afzien van Dion

uit het zadel kon komen en… het tempo gelukkig eens een “normaal” fietstempo was. Ook al is een

….en het genieten van de anderen…!!!

‘steenpuist’ of ‘karbunkel’, ook wel genoemd de ‘derde bal’ een vrij ernstige en pijnlijke infectie met pusvorming, die zich onderhuids kan verspreiden, het peloton had geen medelijden en ….hoopte in stilte zelfs dat de bal nog een paar weken mooi blijft zitten.

Met een gemiddelde van 28 km werd tijdens deze rit  genoten van de mooie wolkenluchten, de omgeving en kon zelfs naast elkaar gefietst worden voor dat gezellig praatje.   En die “bal” , misschien sla ik de bal wel helemaal mis en heb ik er de ballen verstand van: dat die 3e bal nog maar even blijft zitten, het maakt mij geen bal uit !!!

IJsheiligen

“IJsheiligen”. Het woord alleen al…!! en dat in mei …!!!  Gelukkig dat de vorst uit de lucht is maar naar buiten kijkende kan ik niet vrolijk zijn…. regen !! en het fietsen kan ik vandaag wellicht vergeten. Inderdaad…. men moet het ijzer smeden als het heet is; tot 12.00 uur was het droog en best goed fietsweer. De C-groep heeft geboft. Ik was met tuin en bloemen bezig. Waarom…..?? woensdag is immers 15 mei en zijn de ijsheiligen het land uit.

De IJsheiligen. Kent u ze..?? Ze heten ijsheiligen omdat de 4 sterfdata achter elkaar gevierd worden en…dat er in onze omgeving op deze dagen nog vorst kan voorkomen. De eerste “ijsheiligendag” is vandaag, 11 mei, de dag van Sint Marmertus. Een aardig tuinversje bij deze dag is: “voor ijsheiligen de bloemen buiten, meestal kun je daarnaar fluiten, wacht af tot ze zijn voorbij, de bloemen zijn dan weer blij…!!”.

Morgen is de dag van Sint Pancratius, die leefde van 290 tot 304 !!. Vanwege zijn geloof werd hij als tiener onthoofd. Als je deze wijsheid morgen – op moederdag – zult verkondigen dan weet ik zeker dat niemand je zal geloven. Maar met een bos bloemen zal ook dit verhaal een stuk geloofwaardiger klinken. Zeker weten !

13 mei is de dag dat de Seringen meestal bloeien en daarom worden deze bloemen ook wel naar de 3e ijsheilige, Sint Servatius en dus “Servaasbloemen” genoemd. 

En de 4e ijsheilige is Sint Bonifatius. En als je dan denkt, “die ken ik van Dokkum”, dan heb je het mis. Deze Bonifatius was een Romeins burger die zich vanwege zijn openlijke bekentenis tot het christendom aan de marteldood stierf in een kuip met gloeiende pek…. Nou, nou..!! En de spreuk van a.s. dinsdag is dan ook: ” Van nachtvorst ben je nimmer vrij, als Bonifaas nog niet is voorbij”. 

En op 15 mei…….dan geloven ook de bijgelovigen het wel en vreest niemand meer voor vorst. De bloemetjes kunnen buitengezet worden: de bloembakken op de vensterbank en de potten op het terras. 

Dat het snel zomer mag worden !!!!

Wandelen, fietsen etc. etc. kortom:

“de bloemtjes buiten zetten…” ook figuurlijk

Klimtocht Zuid-Limburg

4 mei. Om één uur staan 11 fietserenners aan de start voor een rondje waar niemand eigenlijk weet waarheen het zal voeren. Richting Widdonck omdat deze ronde de vorige

routecommissair Wiel

week niet gereden is…?? Of een andere route aan de goede kant van de Maas…?? Als Wiel Nissen gedecideerd aangeeft dat hij de route maakt is er niemand die hem durft tegen te spreken. Als hij aangeeft dat het een rit over 100km is en dat het naar de “hills in the south” gaat hoor je ook niemand meer: iedereen is nu al adem aan het sparen, adem die zeker en vast heel hard nodig zal zijn als het straks wellicht zwaar zal worden. En..dat werd het..!!

Een heerlijk temperatuurtje en dus….korte broek en korte mouwtjes. Heerlijk !! want dit is voor menigeen de eerste keer dit jaar dat “zomers kort” kan worden gefietst. Het gaat op de kortst mogelijke weg naar het zuiden: via de Selfkantweg tot Brüggelchen om daarna binnendoor en… door richting Wildpark Gangelt te fietsen om vervolgens in Jabeek weer op het Limburgs uit te komen. Hier gaat het via een sluipweggetje naar Bingelrade en blijkt meteen dat het stalen ros de mindere is van dat andere ros. Na voorzichtig langs de paarden opgereden te hebben gaat het dieper het zuiden in. Na de paarden gaat het via Hoensbroek langs het kasteel en geeft de een of andere fantast aan dat de “ridder” nu node gemist wordt.

Bij de Retersbekerweg (inderdaad, bij de Retersbeek !!!) gaat het mis. Als het tussen Heerlen en Voerendaal bergaf gaat wordt in het midden van de groep “lek” geroepen. Niet zomaar lek maar “kei-lek” oftewel “total-lek” of “compleet lek” of anders gezegd: een dubbele platte…..!!! 

 

Het is de jarige Wim die zich behoorlijk aan het uitstukeren is om de bandjes op 8 bar te krijgen. Bij de C-groep stelt dit allemaal niet zoveel voor; even die (gesponsorde) patroon en tjoep….. op weg ! Na 20 minuten kan de weg dan toch vervolgd worden. Geen afkorting maar de route zoals die moet zijn, aldus Wiel en het ligt aan de groep of het een latertje wordt…..

met 60 km omlaag !!!

Na Voerendaal (Fred is hier erg bekend want hij is hier voor zoon Luuc op parcoursverkenning geweest in verband met de klimkoers) volgen de klimmetjes zich in snel tempo op en als het in Eys rechtdoor richting Wittem gaat en we de Eyserboschweg rechts laten liggen is menigeen blij totdat…. bij het klooster in Wittem weer een hevige vloekbui volgt: “Lek…!!”.  Dit keer is het Ger die te poat komt te staan en de rest van de groep lekker laat genieten van het zonnetje.

Dat het hierna gedaan is, is buiten Wiel gerekend. “Dae kos hiej waal gevriejd höbbe….!!”, wordt gehoord want hij rijgt de lusjes en de klimmetjes erg mooi aan elkaar. Dat de Fromberg voornamelijk door zijn uitloper een vieze klim is blijkt eens te meer. Hierna komt de “stortberg” in Schinnen

groen-geel door een groen-geel landschap

en….. nog zo’n “klein vies ding” (zoals Sjra zei) waar de C-groep (en de B-groep vroeger ook !!)  altijd omheen fietste en de groep nog eens tot een uiterste krachtinspanning dwong (max. 20%). 

Na deze klimmetjes ging het keurig met de wind in ‘t hat terug. Dat het na 5 uur was voordat men postert binnenreed (en die van Häör pas om kwart voor 6 thuis kwamen), dat het vet bij menigeen behoorlijk van de soep was en …. dat er sommigen bijzaten als een vogeltje voor de kat zegt iets over de tocht. Erg mooi…..erg zwaar…!!!

Groen-geel lint door het zuidlimburgse landschap

Gedecoreerde, hoezeeee..!!

30 april.  Alweer een maand voorbij. Alweer een veel te koude maand. Ja, de vorst regeert en het mag duidelijk zijn: vanaf vandaag blijft de vorst regeren !!! (Alex, doe je best op die eenzame hoogte !) Als ik naar buiten kijk dan zie ik gelukkig een heerlijk heldere blauwe lucht en toch…… het regent! Maar gelukkig, het is een aangename regen die op menigeen neerkomt. Regen, die als een warme deken aanvoelt en men ziet de mensen waar de regen op neer komt dan ook stralen.

En…. haalde ik in het vorige verslag nog alle duiveltjes uit het doosje, vandaag wil ik het over ridders hebben !! Lijk ik wel gek ?? Is paparazzi – ondanks vakantie – nu helemaal doorgedraaid ?? en zit hij nog in een reeds lang voorbije levensfase…??

Neen !!! niets van dit alles. Uiteraard wil ik vandaag even stilstaan bij die bijzonder aangename regen, de “lintjesregen” en als die regen ook nog in de vorm van niet zomaar een lid maar …. als een heus ridder in de orde van Oranje Nassau neerkomt op twc lid Jos Willemsen dan mag het kletteren !

Jos, ridder Jos !!, een lans hoef ik niet voor jou te breken, dat heb je immers zelf gedaan  waarvoor dan ook deze welverdiende onderscheiding en ik ga er ook vanuit dat ik je door dit schrijven niet in het harnas jaag want het is een bericht dat met open vizier geschreven is. een onderscheiding omdat je het heft wel degelijk in eigen hand genomen hebt als initiatiefnemer en oprichter van “opleidingbedrijf  installatiewerk” en tijdens de gesprekjes met jou zag ik je enthousiasme meteen boven komen; ook leerlingen spraken vol enthousiasme over hoe jij als directeur van dit bedrijf werkzaam was en…. dat gesprekje met “vakkenvullende leerlingen bij AH” werd dan ook ten zeerste gewaardeerd. Het mag duidelijk zijn en iedereen zal kleur bekennen: je hebt je sporen dubbel en dwars verdiend !!!

Jos, proost !!

Als gesproken wordt over een man die niet op de voorgrond treedt dan doen we hem tekort. weliswaar niet de man van de formaliteiten maar….zich inzetten om anderen beter te maken en zich als lid en voorzitter van Rotary Maas en Roer inzetten voor bijzondere initiatieven zoals stille armoede of weeskinderen in Burkina Fasso. Als gewezen voorzitter van de kascommissie van twc trad hij op een positief kritische wijze op de voorgrond en als Jos tijdens de rondvraag van de jaarvergadering het woord krijgt dan is het muisstil want iedereen weet: nu wordt geen kwatsch verteld !

Sportief gezien treed Jos nu in de voetsporen van menig geridderd Olympisch sporter. Jos, “vrundj” en “pedaleur” van Pro Team Limburg en lid van twc Postert zorgde er enkele jaren geleden voor dat de C-groep wat meer lucht kreeg. Dat de C-groep een snelle bandenwissel kan realiseren is bekend maar dat het nog sneller kan: Jos regelde de CO2 patronen !

Jos, “eine dieke proficiat” met je verdienste en het behagen van Hare Majesteit om je te decoreren als Ridder in de Orde van Oranje Nassau in de wetenschap dat het alles relativerende en stimulerende thuisfront zeker zal mogen meedelen in de felicitaties !!! En wie weet, wellicht dat we binnenkort nog een “ridderronde” van jou tegemoet mogen zien die ons langs burchten en kastelen zal voeren of……, misschien  zal deze “ridder” ons een langs de vele molens sturen………

Maar eerst volgde woensdag 1 mei een traktatie voor de c-groep. Of Jos de ridderorde ook opgespeld had tijdens de fietstocht ………???