lucht

18juni 8.04 Venlo

mooie lucht boven Venlo

Eigenlijk even dat verhaaltje dat zomaar uit de lucht komt vallen……… Ja ! ik heb wat met lucht. Als ik ergens lucht van krijg dan wil ik er ook lucht aan geven en oh ja… is het je te onnozel om dit te leven: doe dan alsof dit verhaal lucht is..!!

Dit keer dus een verhaal dat ik wil verkopen als gebakken lucht en…als ik het heb over fietsdoelen als “Horn-Santiago in 2019″ of misschien wel “Horn-Rome in 2017″, wellicht dat ik luchtkastelen probeer te bouwen of beter gezegd….. het lijkt wel of ik aan het luchtfietsen ben………  

geen lucht meer in het bandje

geen lucht meer in het bandje

Het zal niemand ontgaan zijn, ik heb wat met lucht ..!! Elke dag maar weer op die fiets zitten en ik moet zeggen: “telkens als ik op de fiets spring dan spring ik ook een gat in de lucht..”. Fietsen is toch zo mooi….. niet alleen het fietsen maar…ook het op de lucht zijn.IMG_5065

Voordat ik op de fiets stap ….. inderdaad…ik kijk of er wel genoeg lucht in de bandjes zit en… kijk ik eens naar de lucht en  als ik eenmaal op weg ben….dan is het soms echt naar lucht happen en hoop ik dat mij de lucht – en het licht – niet uit gaat…… Vandaag kwam er bovendien nog eens een extraatje bij: er was geen wolkje aan de lucht !!

onheilspellende lucht boven het paparazzipleintje

onheilspellende lucht boven het paparazzipleintje

Dat er morgen gefietst wordt, dat hangt niet meer in de lucht. En dat menigeen zijn hart dan lucht…. ook dat is geen probleem want bij de livestrongracers is het niet zo dat men CIMG3999elkaar niet kan luchten of zien. Iedereen die lucht krijgt van dit verhaal is dan ook uitgenodigd om mee de open lucht in te gaan.

Mocht je nog vragen hebben: ik ben de komende uren niet uit de lucht.

….een verhaal met een luchtje…dat mag duidelijk zijn. 

Geplaatst in algemeen, Verhalen | 2 reacties

staakt het wild geraas…!!

De eerste woorden die Dion – geheel in sinterklaasstemming – : “Ik voel het als een groot geschenk dat ik vandaag weer met de livestrongracers dat fietsrondje mag maken maar…. het moet rustig aan want als ik onderuit ga dan mag ik er thuis niet meer in…”.

1 november: dreiländergiro in korte mouwtjes

1 november: dreiländergiro in korte mouwtjes

Twee weken geleden konden de livestrongracers nog in korte mouwtjes voor die dreiländergiro gaan en de vorige week kon onder een waterig zonnetje nog met de driekwart broek worden gefietst.

Vandaag niets van dit alles: het is bewolkt en de thermometer is een behoorlijk aantal stapjes omlaag gegaan. Het was ‘s morgens  zelfs de vraag of er

15 november:  nat wegdek en dik aan !

15 november: nat wegdek en dik aan !

daadwerkelijk gefietst zou worden want de regen zorgt ervoor dat het niet alleen nat is maar , door de vallende bladeren is het ook nog eens glad !

Om half twee kan toch worden gestart. Het is droog en…volgens de buienradar zal het ook minimaal tot half drie droog blijven: een uurtje “droog”fietsen is dan ook aangezegd. Toen de routecommissaris vertelde dat het een rondje van 35 km zou worden wist iedereen genoeg: als we het maar droog houden………

Op één dag na is het nu drie weken geleden dat Dion de schuiver maakte en zijn

het was deze schouder !

het was deze schouder !

20 dagen geleden: sleutelbeen gebroken!

20 dagen geleden: sleutelbeen gebroken!

sleutelbeen brak. Een wonderbaarlijk snelle genezing (“ik herstel sneller dan welke professionele wielrenner dan ook”, aldus Dion) heeft ervoor gezorgd dat Dion weer van de partij is en dat heeft hij geweten…!! Iedereen die hem de hand schudt en wel zo zeer dat hij op een gegeven moment aangeeft dat het wel goed is want zo zegt hij: “dadelijk schiet mijn schouder ook nog uit de kom…”.

Het kopwerk wordt veelal gedaan door de routecommissaris, het fotowerk door paparazzi en de pipo..?? dat was prostato dit keer. Hij gaf al vrij vroeg aan dat er een sanitaire stop

en onderweg: mooi fotowerk van dé paparazzi !!

en onderweg: mooi fotowerk van dé paparazzi !!

moest komen maar…of hij vergat het nog eens aan te halen..?? of dat hij het echt koud had en het zomaar in de broek heeft

niet alleen oog voor fietsers !

niet alleen oog voor fietsers !

gedaan (het geeft immers toch wel wat warmte, zo’n straal)…. niemand die het wist want iedereen had toch wel een natte broek bij thuiskomst, de een van het opspattende water, de ander van de inmiddels neerdalende miezerregen en weer een ander…wellicht dat het “kraantje” onderweg open gedraaid is……… Over het gemiddelde durfde niemand het te hebben immers…paparazzi meende af en toe van de fiets te moeten voor die foto, Dion durfde nog niet hard door de bochten en de routecommissaris had iedereen de wacht cq de tweede regel van het lied “zie de maan schijnt door de bomen” aangezegd.

Geplaatst in livestrong racers | 1 reactie

De “caminocirkel”.

Met de najaarsbijeenkomst van het Nederlands Genootschap van Sint Jacob in RoermondP1050491 op 8 november kan ik stellen dat mijn caminocirkel dit jaar rond is. Het begon dit jaar met de nodige voorbereidingen, daarna de pelgrimsmis, toen dé “camino” (de reis naar Santiago) met als afsluiting de homeparty en vandaag wordt de cirkel in stijl rondgemaakt met de najaarsbijeenkomst waar tal van lezingen en activiteiten over pelgrimeren worden gehouden.

caminomuziek

caminomuziek

Vanuit heel het land heeft men de weg naar “Jacobsstad” Roermond gevonden, het is druk en de teller – zo wordt meegedeeld – is boven de 600 aanwezigen. Wij – Robert en ik – zijn dus niet alleen en het is leuk om mensen te treffen die we in de pelgrimsmis al zagen en bekenden die ons op onze  “camino” op de voet (en dat terwijl wij op de fiets zaten) gevolgd hebben. Al vóór 10.00 uur  zitten we aan de koffie en

ook Huub en Margriet - ze gaan in 2015 voor de route Portugese" zijn van de partij.

ook Huub en Margriet – ze gaan in 2015 voor de route Portugese” – zijn van de partij.

vlaai. In de aula klinkt “caminomuziek” en de organisatie maakt de spreuk “een goed begin is het halve werk” helemaal waar. Velen gaan per bus naar Roermond om daar een stadswandeling te maken, mijn programma begint met “het geschenk van Compostela”, een lezing door Govert Derix.  Een lezing die – vrij vertaald – ging over “tijd” en “teit”….  Het loslaten van tijd met zo af en P1030550toe die flits van de tv die je doet beseffen dat er ook nog iets anders is dan camino. Ik aan het moment dat er in Spanje zelfs een koningskroning op tv, heel Spanje is met deze gebeurtenis bezig en wij….? Wij genoten van het landschap, van de brug met de vele bogen, de ooievaars en de man die aan het vissen was in de rivier. Ja…loslaten van tijd….heerlijk !!!  Maar het verhaal ging ook over kwaliteit, over realiteit en… persoonlijke identiteit. De “camino” als betekenis en als een “repeterende renaissance”, ja…continu een wedergeboorte !!

P1050494Vervolgens stond de lezing: “pelgrimeren door Limburg” op het programma. Een reis van de kop van Limburg via het aangrenzende Reichswald naar het zuiden tot Kevelaer om via Venlo naar Roermond en via Maaseik en Susteren weer via Duitsland (Millen) in Sittard aan te komen en vervolgens via Munstergeleen en Spaubeek richting Maastricht en Eijsden af te zakken. Een mooie presentatie met mooi fotomateriaal !

Ook de lunch was af. Kwantitatief zat het goed maar kwalitatief was het ook dik in orde en P1050501bij de live-caminomuziek werden caminoherinneringen in geuren en kleuren uitgewisseld. Ook op de “camino-markt”  was het druk en voor diegenen die nog literatuur over de camino wensten : keuze te over !!

P1050508Het middaggedeelte….. Ik dacht goede keuzes gemaakt te hebben maar achteraf denk ik…. dat kan ik beter !!!!  De lezing “fietsen met een beperking” ging toch wel veel over tabletten en persoonlijke kledingkeuze. Wél wil ik zeggen dat me duidelijk is gemaakt dat het geen beletsel hoeft te zijn om met reumatiek of niet fietser zijnde of royale 60-plusser een reis van meer dan 2500 km naar Santiago te ondernemen.

Ook de lezing over Limburgse wijnen was vooral een reclamepraatje over een wijngoed uit P1050513het noorden van de provincie. Dat men wel iets van lekkere wijnen weet mocht duidelijk zijn toen we het glaasje (druivensoort Helios) te proeven kregen. Dat het in 2015 op stapel staande “Mijn reis” – “Wijn reis” naar Santiago de Compostella veel meer en veel meer interessanters  over w(m)ijn  reis Santiago zal vertellen…: “ik weet het zeker …!!”

P1050496Een lange dag, eigenlijk enkele uurtjes te lang voor mij (ja, dan komt mijn functioneren met een handicap aan de orde) was het om 16.00 uur mooi goed. Wellicht dat de middagactiviteiten dan ook meer iets zeggen over mijn gesteldheid…het was op ! De sluiting, de boekverloting en het napraten in de tot “café Saint Jacques” omgebouwde kantine heb ik aan me voorbij moeten laten gaan. Dat we bij het naar buiten gaan nog eens verrast werden met een attentie in de vorm van een “schelpje in glas” zette deze middag de kers op de taart.

Dat de camino nooit af is….. In mijn agenda staat al in kleine lettertjes “24 mei 2019″. Dan hoop ik dat het werkzame leven er op zit, het lichaam de reis nog aan kan zodat ik via “langs oude wegen” en de “route del Norte” via onbekende wegen nog eens op “camino” ga.

Geplaatst in Santiago de Compostella | 2 reacties

Op (naar) de elf.

Als wielrenners spreken over “op de elf” dan gaat het over hard fietsen. Met

op de "elf"

op de “elf”

“elf” duidt men op de elf kransjes bij het achterwiel en in combinatie met de “grote molen” aan de voorzijde kunnen snelheden van 50 km gehaald worden. Hoe lang men dit tempo vol kan houden ligt niet aan de “elf” maar aan de benen die de elf moeten rondtrappen.

De “elf” …!!  Morgen kan de kalender weer worden omgeslagen en zijn we dit jaar weer  onderweg voor alweer de 11e maand van het jaar. Zonder er ook maar iets voor te doen kan gezegd worden: “het gaat hard !!” en gooien we “hem” (die kalender) allemaal op de elf. Een maand waarin het getal 11 prominent aanwezig is. De elfde van de elfde zal namelijk het “vastelaovesgeweld” weer losbarsten. Elf, het getal van de dwazen en gekken. En als men eens gaat tellen dan komt men bij het woord “gekkengetal” op….. inderdaad, elf …!!!

Elf. Als ik morgen op de fiets stap dan staat het te ondernemen ritje ook in het teken van 11. De 1e van de 11e maand en mijn kilometertellertje zal één hele kilometer lang 11.111 km aangeven. Dit betekent dat ik in de afgelopen 10 maanden gemiddeld per maand 1.111.1 km op de fiets heb doorgebracht.

Iedereen weet dat de livestrongracers  wekelijks vanuit het paparazzipleintje aan hun

Paparazzipleintje nummer.... 11 !

Paparazzipleintje nummer…. 11 !

ritten beginnen en u raadt het al: het is te doen op nummer 11 …!!! Uit de verslagen valt geregeld op te maken dat er behoorlijk wordt doorgefietst alleen de komende maanden – de

sleutelbeenbreuk: 11 dagen rust !!

“elf dagen rust” Ja, spuit 11 geeft ook modder…!!

sponsor is zeker 11 dagen uit de roulatie !! – gaat het op z’n “elfendertigst..!!”

Ik sluit af met de carnavalsgroet “Alaaf” en voor wie het nog niet wist… het zou een verbastering zijn van het woord “elf”.

Geplaatst in algemeen, Persoonlijk, Sport | 2 reacties

57….

Vandaag mag ik weer strepen., Het 57e streepje  inmiddels. Het is niet afstrepen maar gelukkig een streepje erbij zetten ook al besef ik dat ik de meeste streepjes eigenlijk al heb gezet. Het gaat snel allemaal; het lijkt wel of ik het volgende streepje steeds sneller zet. Ook op het werk gaat het allemaal snel, de morgens vliegen voorbij en de veranderingen op de vloer…het is aanpoten om het allemaal te kunnen volgen. En dan heb ik het nog niet over die livestrongracers, wat gaan ze snel en wat wil ik ook hun nog graag enkele jaren bijhouden. Het 57e streepje is toch wel bijzonder want het was in ’57 dat ik het levenslicht zag en dit jaar wordt deze ’57-er dus 57 jaar…!!

1957: Een bijzonder jaar…? Voor mij in elk geval wel !! Het is mijn geboortejaar. Maar 1957 is ook voor vele anderen een bijzonder jaar. Het is het jaar dat Laika  – de eerste ruimtehond – de Spoetnik in moest en de ruimte in werd geschoten. 1957, ook het jaar dat de AOW in werking trad en

voor Caterina Valente was dit het jaar van haar succesnummer tipitipitipso. Bovendien zorgden de Platters er in 1957 voor dat het nummer “the great pretender” de wereld rond ging en “ene” Elvis Presley maakte de wereld met zijn muziek jailhouse rock nagenoeg horendol. Om nu een wijntje uit 1957 te drinken….?? Ik raad het af. In elk geval, pak geen Bordeaux uit dat jaar want een treuriger jaar dan 1957 heeft men vanaf de wereldoorlog niet gekend….(bewaren loont niet altijd). En wat te denken van de Renault Dauphine, het autootje waarmee we in onze jeugd naar Zwitserland en Luxemburg toerden. Een klassiekertje.

57: het getal dat na 56 komt en het getal dat voorafgaat aan 58. Voor de wiskundigen onder ons, 57 is een Leyland getal,  immers 25 + 52 = 57. Maar alle slimmigheden op een stokje, voor mij is het gewoon dat getal na 56 en ergens ben ik blij dat ik de 56 voorbij ben, het was immers de leeftijd waarop mijn vader stierf.

Mijn 57e. Ik denk terug aan een voormalige baas die op zijn 47 tegen me zei: “nog 10 jaar” (hij bedoelde nog 10 jaar werken) en op z’n 57e ging hij genieten van zijn pensioen. Deze goede oude tijd is voorbij maar dit neemt niet weg dat mijn 57e levensjaar in het teken staat van genieten, elke dag nemen zoals hij is en ervan proberen te maken wat er van te

op jullie gezondheid !!

op jullie gezondheid !!

maken is. Ik begin vandaag met wat ik graag doe, de slingers ophangen !! Ja, ik ga werken !! Werken met mensen, het mooiste wat er is en dus ga ik een paar uurtjes naar Venlo, stedje van lol en plezeer (tenminste als er niet gewerkt hoeft te worden !). Daarna ga ik heerlijk op de (v)lucht, het fototoestel in mijn hand en genieten van de rust en de natuur. Ook dat is slingers ophangen en (mezelf) trakteren. Het glas is en blijft halfvol, ook vandaag ! Op jullie gezondheid …!!

Over snelheid gesproken…. ik besef me dat ik op dit moment al in mijn 58e ben maar gelukkig hoef ik dát streepje pas over 365 dagen te zetten.

Geplaatst in Persoonlijk | 4 reacties

smerig weekend !!

Had ik voor de zaterdagrit mijn fiets nog behoorlijk gesmeerd…… toch verliep het niet ritje voor mij niet echt gesmeerd. Bij de start wist Dion al te melden dat het om half drie (na een uurtje fietsen) nat zou worden. René en Jan, die bijna blind achter de Limburgse weerman aanlopen (en in dit geval “fietsen”) hadden totaal andere berichten vernomen: droog !! Voor de goede vrede wist Dion hierna te melden dat het wellicht bij wat motregen zou blijven…….. We hebben het geweten..!!

De rit (met René als wegkapitein) gaat richting Meinweg en net voorbij Roermond komen

op naar de afdaling van "de kleine Redoute"

op naar de afdaling van “de kleine Redoute”

we “toevallige ontmoeting (3)” (Maria en Jos) tegen. Of het zo toevallig is dat we Jos steeds tegen komen….?? Hij fietst gewoonweg heel vaak en het liefst ook over mooie wegen dus….. een ontmoeting met de livestrongracers is al wat waarschijnlijker…..

Op de Meinweg – wauw…wat een glad stuk asfalt !!, het lijkt wel een biljartlaken ! – schudt

René behoorlijk aan de boom en vallen de livestrongracers al snel uit elkaar. Het is René die de dans leidt en overal als eerste boven komt. Voor Jan is het bij klim drie over en uit (“de leeftijd begint parten te spelen”) en zuinig zijn en meefietsen is

nat..!!

nat..!!

ook nog die stop: nat en koud !

ook nog die stop: nat en koud !

het enige wat er voor hem nog rest. Als het in Elmpt (het is half drie !!!) begint te stortregenen is het uit met de pret, het is koud en door en door nat gaat het via de kortste weg terug naar het paparazzipleintje. Na 48 km en tot op de naad nat is het eerst het stalen ros poetsen, dan de kleren in de was en tot slot zelf nog even onder de douche en…hopen dat het op zondag niet zo smerig zal zijn.

Zondag 26 oktober, de klok is weer keurig op zijn oude plaats teruggezet en omdat iedereen een uurtje langer heeft kunnen slapen zijn aan de start tot wel uitgeslapen

kop over kop

kop over kop

gezichten waar te nemen. Ook de vraag of iemand last heeft van zijn bioritme wordt met een resoluut “nee” beantwoord. Kop over kop, de wind op kop gaat het richting het zuiden. Als in Ohe en Laak  de routecommissaris de groep naar rechts stuurt is het Dion die linksaf slaat. “Die moet toch eens naar de dokter”, wordt door het merendeel van het peloton geopperd.

val !!

val !!

Het spreekwoord “die niet horen wil moet voelen” zou enkele momenten later ook voor Dion gelden: in zijn drang om zo snel mogelijk naar de kop van de groep te

over de kop !

over de kop !

rijden gaat hij aan tempo 35 vol in de achtervolging….en dat over een weg waar de weg vanwege de modder nog amper te zien is……..!! Gevolg: niks kop over kop maar vol over de kop, vol op de bek, de

wauw...dat doet pijn !!

wauw…dat doet pijn !!

schouder en….de kop. Broek kapot, slag in het wiel, een fiets die vol onder de modder zit, kleren die eruit zien alsof men onder de kar gekomen is en…… een sleutelbeenbreuk op de koop toe ! Een

PIJN !!

PIJN !!

geluk bij dit ongeluk is dat paparazzi snel ter plekke is om er een mooie reportage van te maken: P1050337

Tja…een ongeluk zit in een klein hoekje. Uit de groep komt nog de opbeurende opmerking dat een beetje fietser toch wel ooit zijn sleutelbeen moet hebben gebroken. P1050339Hierop diende Dion meteen van repliek door te zeggen: “maar dit is al de vijfde keer….!!!!

Dion, van harte beterschap !

dat wordt poetsen: de kleren, de fiets, zichzelf en.... het imago !!

dat wordt poetsen: de kleren, de fiets, zichzelf en…. het imago !!

nawoord: de broeder in het ziekenhuis hoefde zelfs geen foto’s te maken van de schouder want, zo verwoordde hij: “die heeft paparazzi al gemaakt….!!!”.

Geplaatst in livestrong racers | Een reactie plaatsen

toevallige ontmoetingen (3)

Zondagmorgen 19 oktober 2014, een zondag zoals eigenlijk alle zondagen horen te zijn: volop zon en aangename temperaturen. Volgens Thijs Zeelen, de weerman van L1 wordt deze dag een super dag. en ja hoor, het is super, het is een gouden oktober dag, het is een top fietsdag !!  De weg is bezaaid met fietsers en ook de livestrongracers gaan op pad voor een “terugfietsritje” dat uiteindelijk toch nog een “boven de dertig”-rit werd. Wellicht dat het te maken had met de “toevallige ontmoeting”.

Ter hoogte van Maasbracht zie ik fietsers voor me. Aan de tred te zien zijn het

de échte fietsers... souplesse is het toverwoord...!!

de échte fietsers… souplesse is het toverwoord…!!

doorgewinterde fietsers die vast en zeker de hele winter door zullen fietsen. Het tweetal draait op souplesse en op een afstand van zeker 300 meter meen ik één van de fietsers te herkennen. Het is een fietser die ik zo vaak voor me heb gehad.

Het is even doorfietsen maar eindelijk heb ik het tweetal dan toch te pakken, het is een gemengd duo en vanuit Postert, ‘t Reutje en Mofert gaat het richting Maasbrachterbeek. Sportief met de fiets,

gezelligheid bij twc

gezelligheid bij twc

ja, dat is Maria en Jos wel toevertrouwd.

janp: wat een tempo…!!!  

Jos: Och, dat valt wel mee………..

janp: Laatst hoorde ik dat je een behoorlijk rigoureuze beslissing hebt genomen, vertel..!!

Jos: Ja, een beslissing die pijn deed en pijn doet maar…….. er is meer dan dat ene en dus heb ik – samen met Maria – de knoop doorgehakt.

janp: vertel..!!

Jos: op 29 augustus 2010 – alweer ruim 4 jaar geleden !! –  stond de tijd (en mijn hart !!) even stil en was het kantje boord. Door het vele sporten had ik een voorspoedig herstel maar sinds juni/juli van dit jaar moest ik voor mijn gevoel toch weer te veel naar de cardioloog toe. Mede door het plotse overlijden van Frans Arends en in overleg met het thuisfront en de doktoren heb ik besloten om de racefiets op te bergen en op een andere manier fietsend te genieten van de mooie omgeving.

janp: hoe kijk je terug op je actieve racecarriere…??

Jos: het was top !!! Geweldige sfeer bij de C-tochten, die fietsvakanties, die kop koffie na afloop, de gezelligheid, de sportiviteit, ‘s winters die bostochten, de informatie die ik paparazzi deed toekomen, ik ga het missen. Ik kijktwc2009C19 voldaan terug op vele mooie fietstochten waarbij ik – tot enkele jaren geleden – mijn steentje in de kop van de groep toch aardig heb bijgedragen. En..niet te vergeten het jaar 2008, het jaar dat ik clubkampioen werd….!!

janp: en hoe nu verder..??

Jos: Natuurlijk hoop ik mijn steentje te kunnen bijdragen bij activiteiten van de club

Jos met sjawl

Jos met sjawl

(ATB 2015) maar…zoals je ziet, het gaat nu op de e-bike verder en ik kan je verzekeren, ook dit is heerlijk !! Foto’s maken – ik kan niet tippen aan de echte paparazzi – maar toch….. het is leuk om te doen. Verder heb ik eigenlijk genoeg om te ondernemen….

Maria:….. en hij heeft nu ook al wat nieuws…..!!!

janp:  postzegels verzamelen..??? duiven melken…??? golf..??

Jos:  Neeeeeeee, eerst het hart, daarna nog eens een verkoudheid en nu zijn het die verdraaide nierkolieken…!!!  Binnenkort – als de stroom in het ziekenhuis weer doet – zal een operatie volgen.

janp: Nou Jos, toi, toi, toi en een voorspoedig herstel..!! 

Jos, bedankt...!!

Jos, bedankt…!!

Inmiddels in de buurt van Maaseik gekomen neem ik afscheid van Maria en Jos. Ik wens hun nog heel veel jaren e-fietsplezier en….we zullen ons vast en zeker nog eens ergens tegen komen……

Geplaatst in in gesprek met | Een reactie plaatsen